(Kai Holm)

(Kai Holm) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Counterfeit Traitor» (1962), «The Counterfeit Traitor» (1962), «North Sea Boys» (1950), «Vesterhavsdrenge» (1950),

Kai Emil Holm był synem mistrza stolarza Carla Andreas Holma (zm. 1929) i jego żony Margrethe, z domu Sløk (zm. 1933). Urodził się i wychował w Lemvig, a w 1921 roku ukończył naukę jako siodlarz i tapicer. W 1922 roku rozpoczął studia w szkole aktorskiej przy Teatrze Królewskim, które ukończył w 1924 roku. Zadebiutował w 1924 roku rolą Starego Chrisa w sztuce "Anna Christie" w Teatrze Betty Nansena, z którym był związany w latach 1923-1925. Jego pierwszą znaczącą rolą był stolarz Engstrand w "Duchach". Odegrał obszerny repertuar klasyczny. W latach 1925-26 był związany ze Szkołą i Sceną Ludową Svenda Methlinga w Małym Teatrze Casinos, a później występował m.in. w Nowym Teatrze, Folketeatret, Teatrze Aarhus i Teatrze Królewskim. Miał zdolność do tworzenia małych arcydzieł nawet z pokornych ról (Mustapha, Zielarz i Kat w "Aladynie"). Wystąpił m.in. jako Per Degn w "Erasmus Montanus", Sędzia Birkedommer Krans w "Przygoda w podróży", Prokurator Falsmaal w "Złotej puszce" oraz w rolach tytułowych w "Jeppe na górze" i "Politycznym garncarzu". Razem z Thomasem P. Hejle był współzałożycielem kina Szkoły Scenicznej (Skolescenens Bio) i w latach 1931-1947 był współkierownikiem Duńskiej Sceny Szkolnej (Dansk Skolescene). Był kierownikiem tras koncertowych Duńskiego Towarzystwa Kultury (Dansk Kultursamfund) w Jutlandii Południowej od 1933 roku, a w latach 1937-1950 dyrektorem kina Duńskich Filmów Kultury - Toftegaards Bio. Kai Holm był dyrektorem Teatru Plenerowego na Bellahøj w 1939 i 1940 roku, a w latach 1950-1970 dyrektorem kina World Cinema w Cirkusbygningen. Był przewodniczącym Duńskiego Związku Aktorów (Dansk Skuespiller Forbund) w latach 1947-1955, przewodniczącym Duńskich Filmów Kultury (Dansk Kulturfilm) w latach 1957-1970 oraz przez wiele lat przewodniczącym Nordyckiej Rady Aktorów. Ponadto był członkiem Rady Teatralnej w latach 1947-1955 i komisji programowej Rady Radiowej w latach 1956-1970, a także przewodniczącym Fundacji Pamięci Olafa Poulsena. Zadebiutował w filmie w 1923 roku i wystąpił w kilku filmach Fy og Bi. W filmie niemym "Kamienie gromowe" z 1927 roku gra robotnika. Wystąpił jeszcze w 5 filmach niemych, zanim w 1931 roku pojawił się w pierwszym duńskim filmie dźwiękowym "Ksiądz w Vejlby", gdzie zagrał nieprzyjemnego Niels Bruusa. Przez następne 45 lat zagrał w około 40 filmach - najczęściej w małych i niezbyt miłych rolach. Pierwszą właściwą rolę główną otrzymał w swoim ostatnim filmie z 1979 roku "Sny nie szumią, gdy umierają". Za tę rolę otrzymał nagrodę Bodil. W TV-Teatrze wystąpił m.in. w "Noclegowni", a Kai Holm wielokrotnie występował w słuchowiskach radiowych i jako lektor poezji Jutlandii. Opublikował 12 książek, w tym trzy tomy wspomnień i szereg książek dla dzieci, m.in. "Chłopiec z Limfjordu" w 1968 roku. W 1962 roku otrzymał nagrodę Steen Steen Blichera, a w 1964 roku został honorowym członkiem Duńskiego Związku Aktorów. W 1948 roku został Kawalerem Orderu Dannebrog, w 1954 roku Kawalerem Norweskiego Orderu Olafa i Szwedzkiego Orderu Wazy. 25 grudnia 1925 roku w Fjaltring ożenił się z Jenny Iversen (03-11-1898 - 26-01-1975).

Najważniejsze dzieła (Kai Holm)

Cała filmografia (Kai Holm)