(Kai Holm)

(Kai Holm) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Counterfeit Traitor» (1962), «The Counterfeit Traitor» (1962), «The Counterfeit Traitor» (1962), «The Counterfeit Traitor» (1962), «North Sea Boys» (1950),

Kai Emil Holm był synem mistrza stolarza Carla Andreas Holma (zm. 1929) i jego żony Margrethe, z domu Sløk (zm. 1933). Urodził się i wychował w Lemvig, a w 1921 roku ukończył naukę jako siodlarz i tapicer. W 1922 roku rozpoczął studia w szkole aktorskiej przy Teatrze Królewskim, które ukończył w 1924 roku. Zadebiutował w 1924 roku rolą Starego Chrisa w sztuce "Anna Christie" w Teatrze Betty Nansena, z którym był związany w latach 1923-1925. Jego pierwszą znaczącą rolą był stolarz Engstrand w "Duchach". Odegrał obszerny repertuar klasyczny. W latach 1925-26 był związany ze Szkołą i Sceną Ludową Svenda Methlinga w Małym Teatrze Casinos, a później występował m.in. w Nowym Teatrze, Folketeatret, Teatrze Aarhus i Teatrze Królewskim. Miał zdolność do tworzenia małych arcydzieł nawet z pokornych ról (Mustapha, Zielarz i Kat w "Aladynie"). Wystąpił m.in. jako Per Degn w "Erasmus Montanus", Sędzia Birkedommer Krans w "Przygoda w podróży", Prokurator Falsmaal w "Złotej puszce" oraz w rolach tytułowych w "Jeppe na górze" i "Politycznym garncarzu". Razem z Thomasem P. Hejle był współzałożycielem kina Szkoły Scenicznej (Skolescenens Bio) i w latach 1931-1947 był współkierownikiem Duńskiej Sceny Szkolnej (Dansk Skolescene). Był kierownikiem tras koncertowych Duńskiego Towarzystwa Kultury (Dansk Kultursamfund) w Jutlandii Południowej od 1933 roku, a w latach 1937-1950 dyrektorem kina Duńskich Filmów Kultury - Toftegaards Bio. Kai Holm był dyrektorem Teatru Plenerowego na Bellahøj w 1939 i 1940 roku, a w latach 1950-1970 dyrektorem kina World Cinema w Cirkusbygningen. Był przewodniczącym Duńskiego Związku Aktorów (Dansk Skuespiller Forbund) w latach 1947-1955, przewodniczącym Duńskich Filmów Kultury (Dansk Kulturfilm) w latach 1957-1970 oraz przez wiele lat przewodniczącym Nordyckiej Rady Aktorów. Ponadto był członkiem Rady Teatralnej w latach 1947-1955 i komisji programowej Rady Radiowej w latach 1956-1970, a także przewodniczącym Fundacji Pamięci Olafa Poulsena. Zadebiutował w filmie w 1923 roku i wystąpił w kilku filmach Fy og Bi. W filmie niemym "Kamienie gromowe" z 1927 roku gra robotnika. Wystąpił jeszcze w 5 filmach niemych, zanim w 1931 roku pojawił się w pierwszym duńskim filmie dźwiękowym "Ksiądz w Vejlby", gdzie zagrał nieprzyjemnego Niels Bruusa. Przez następne 45 lat zagrał w około 40 filmach - najczęściej w małych i niezbyt miłych rolach. Pierwszą właściwą rolę główną otrzymał w swoim ostatnim filmie z 1979 roku "Sny nie szumią, gdy umierają". Za tę rolę otrzymał nagrodę Bodil. W TV-Teatrze wystąpił m.in. w "Noclegowni", a Kai Holm wielokrotnie występował w słuchowiskach radiowych i jako lektor poezji Jutlandii. Opublikował 12 książek, w tym trzy tomy wspomnień i szereg książek dla dzieci, m.in. "Chłopiec z Limfjordu" w 1968 roku. W 1962 roku otrzymał nagrodę Steen Steen Blichera, a w 1964 roku został honorowym członkiem Duńskiego Związku Aktorów. W 1948 roku został Kawalerem Orderu Dannebrog, w 1954 roku Kawalerem Norweskiego Orderu Olafa i Szwedzkiego Orderu Wazy. 25 grudnia 1925 roku w Fjaltring ożenił się z Jenny Iversen (03-11-1898 - 26-01-1975).

Najważniejsze dzieła (Kai Holm)

Cała filmografia (Kai Holm)