(Eddy Merckx)

(Eddy Merckx) - znany z pracy przy tego typu projektach: «American Flyers» (1985), «Kolarze» (1985), «MERCKX» (2025), «Eddy Merckx, dans la roue d'un champion» (2025),

Édouard Louis Joseph, baron Merckx (ur. 17 czerwca 1945), znany jako Eddy Merckx, to były belgijski zawodowy kolarz szosowy i torowy, najbardziej utytułowany zawodnik w historii kolarstwa wyczynowego. Do jego zwycięstw należą bezkonkurencyjne jedenaście triumfów w wielkich tourach (pięć Tour de France, pięć Giro d'Italia i jedna Vuelta a España), wszystkie pięć pomników, rekord godziny, trzy mistrzostwa świata, każdy z głównych jednodniowych wyścigów poza Paris–Tours oraz liczne zwycięstwa na torze.

Urodził się w Meensel-Kiezegem w prowincji Brabancja w Belgii, a dorastał w Woluwe-Saint-Pierre, gdzie jego rodzice prowadzili sklep spożywczy. Uprawiał kilka dyscyplin sportowych, ale prawdziwą pasję odnalazł w kolarstwie. Merckx otrzymał swój pierwszy rower w wieku trzech lub czterech lat, a w swoim pierwszym wyścigu wystartował w 1961 roku. Pierwsze zwycięstwo odniósł w Petit-Enghien w październiku 1961 roku.

Po wygraniu osiemdziesięciu wyścigów jako amator, 29 kwietnia 1965 roku przeszedł w zawodowca, podpisując kontrakt z zespołem Solo–Superia. Pierwsze wielkie zwycięstwo odniósł rok później w wyścigu Mediolan–San Remo, po przejściu do Peugeot–BP–Michelin. Po sezonie 1967 Merckx przeniósł się do Faemy i wygrał Giro d'Italia, co było jego pierwszym triumfem w wielkim tourze. Cztery razy w latach 1970–1974 Merckx dokonał dubletu w wielkich tourach w jednym sezonie. Jego ostatni dublet zbiegł się w czasie z wygraniem elitarnego wyścigu szosowego mężczyzn na Mistrzostwach Świata UCI, co uczyniło go pierwszym kolarzem, który zdobył „potrójną koronę” kolarstwa. W październiku 1972 roku Merckx pobił rekord godziny, poprawiając go o niemal 800 metrów.

Zyskał przydomek „Kanibal”, który zasugerowała córka jednego z jego kolegów z zespołu, po tym jak ojciec opowiedział jej o tym, że Merckx nie pozwala wygrywać nikomu innemu. W ciągu swojej osiemnastoletniej kariery Merckx odniósł 525 zwycięstw. Jest jednym z zaledwie trzech kolarzy, którzy wygrali wszystkie pięć „pomników” (Mediolan–San Remo, Ronde van Vlaanderen, Paris–Roubaix, Liège–Bastogne–Liège oraz Giro di Lombardia) i jedynym, który wygrał każdy z nich co najmniej dwukrotnie. Merckx odnosił sukcesy zarówno na szosie, jak i na torze, a także w wielkich wyścigach etapowych i jednodniowych. Powszechnie uznaje się go za najwybitniejszego i najbardziej utytułowanego kolarza w historii.

Od czasu zakończenia kariery sportowej 18 maja 1978 roku, Merckx pozostaje aktywny w świecie kolarstwa. W 1980 roku założył własną markę rowerów, Eddy Merckx Cycles, z której pojazdów korzystało kilka profesjonalnych zespołów w latach 80., 90. i na początku XXI wieku. Przez jedenaście lat trenował belgijską reprezentację kolarską, kończąc tę współpracę w 1996 roku. Pomagał w powoływaniu i organizacji Tour of Qatar od jego początku w 2002 roku aż do ostatniej edycji w 2016 roku. Wspierał również organizację Tour of Oman, dopóki spór z organizatorami nie doprowadził do jego odejścia się w 2017 roku. (Źródło: Wikipedia)

Najważniejsze dzieła (Eddy Merckx)

Cała filmografia (Eddy Merckx)