(Scilla Gabel)

Urodziła się jako Scilla Gabellini, jedno z pięciorga rodzeństwa, w Rimini nad brzegiem Adriatyku. Scilla początkowo studiowała prawo na Uniwersytecie Oksfordzkim, uzyskując doktorat. Jej zainteresowanie karierą prawniczą szybko jednak osłabło, gdyż kolejnym krokiem był powrót do Włoch na lekcje aktorstwa w Rzymskiej Narodowej Akademii Sztuki Dramatycznej. W wieku siedemnastu lat, pełnooka i krągła Scilla została dublerką Sofii Loren (do której miała uderzające podobieństwo), szczególnie w klasycznym filmie "Chłopiec z delfinem" (1957). Dwa lata później poddała się operacji plastycznej, aby mniej przypominać Sofię Loren i wykreować własny wizerunek filmowy.

W 1963 roku Scilla pojawiła się na okładkach kilku magazynów, w tym Playboya, mediolańskiego "Le Ore" i "Parade" (w tamtym czasie najpopularniejszego tygodnika w USA). Chociaż zagrała główne role w wielu filmach w latach 60., Scilla była często obsadzana w rolach, które eksponowały jej atuty fizyczne, a nie talent aktorski. Najczęściej pojawiała się w filmach gatunkowych, od niewinnych komedii erotycznych ("Rodzice w dżinsach" (1960), "Bel Ami 2000, czyli jak zdobyć playboya?" (1966)) po kostiumowe filmy przygodowe ("Wenus piratów" (1960)), westerny spaghetti ("Johnny Golden Poker" (1966)) i widowiskowe filmy historyczne ("Śmierć na arenie" (1962), "Zemsta Spartakusa" (1964)). Po 1971 roku otrzymała bardziej wymagające i cenione przez krytyków role jako gwiazda włoskich seriali telewizyjnych.

Jedenasto lat po odejściu z ekranu, Scilla przyciągnęła uwagę mediów w wyniku zabójstwa jej 87-letniego ojca, właściciela willi, Giuseppe, przez szalonego lokatora w jego posiadłości przy via Campi di Torre Flavia w Ladispoli.