(Patricia Rhomberg) - znana z pracy przy takich projektach: «Im Gasthaus zum scharfen Hirschen» (1975), «Im Gasthaus zum scharfen Hirschen» (1975),
Patricia Rhomberg, urodzona 15 września 1953 roku w Wiedniu w Austrii, jest austriacką aktorką. W latach 70. wystąpiła w niewielkiej liczbie filmów dla dorosłych, jednak zyskała dzięki temu znaczną renomę.
Pracowała jako asystentka medyczna, gdy poznała niemieckiego reżysera filmowego Hansa Billiana, z którym następnie związała się uczuciowo. W 1975 roku zagrała w pierwszym niemieckim pełnometrażowym filmie hardcore „Bienenstich im Liebesnest” w reżyserii Billiana. Wcieliła się w postać Grazielli Schill – kobiety, która ściga swojego starszego męża zdradzającego ją partnera. W tym filmie nie występuje w scenach hardcore; najbardziej śmiałym aktem seksualnym jest krótka stymulacja penisa stopami.
W 1976 roku Billian powierzył jej główną rolę w filmie „Josefine Mutzenbacher... wie sie wirklich war”, który przyniósł jej wielką sławę w Niemczech. Film opowiada o wczesnym życiu Josefine Mutzenbacher, aż do momentu, gdy stała się profesjonalną kurtyzaną. W produkcji tej ma seks z dziesięcioma mężczyznami, w tym z Frithjofem Klausenem grającym jej ojczyma, z wyjątkiem dwóch osób, którym wykonuje jedynie fellatio i/lub ręczną stymulację. W powieści wiek Josefine określono na 14 lat, jednak w scenariuszu filmu do dziś nie wspomniano o wieku ani go nie potwierdzono.
W 1977 roku zagrała w filmie „Kasimir der Kuckuckskleber”. Jej postacią była Larissa Holm, „lubiąca zabawę” młoda kobieta, która zgadza się z Kasimirem Zwickelhuberem na prostytucję w celu spłacenia swoich długów. W tym okresie wystąpiła również w licznych krótkich filmach hardcore (tzw. loops) reżyserowanych przez Billiana.
Jej nowoczesne, wyprzedzające epokę sceny w takich produkcjach jak „Venus in Seide” i „Schwarzer Orgasmus” należały do pierwszych zarejestrowanych przykładów pornografii międzyrasowej na niemieckiej scenie pornograficznej. Pracowała również jako „fluffer” w filmach Billiana. Przez długi czas, borykając się z ciężarem lekkiej depresji, przełamywała swoje uczucia, by móc dostarczać znakomitych kreacji aktorskich w filmach Billiana. Miała krótki występ w scenie nieerotycznej w filmie „Heiße Löcher, geile Stecher”, który prawdopodobnie nakręcono przed „Josefine Mutzenbacher... wie sie wirklich war” lub nawet przed „Bienenstich im Liebesnest”, lecz został wydany znacznie później.
W 1978 roku rozstała się z Billianem i wróciła do swojego pierwotnego zawodu. Później osiedliła się w Szwajcarii. Po powrocie kontynuowała przerwane studia medyczne i do dziś pracuje w branży ochrony zdrowia, choć oczywiście wielu życzyłoby sobie, aby powróciła do pornografii na drugą, błyskawiczną przygodę.