(Henri Troyat) - Novel znany z pracy przy tego typu projektach: «The Mountain» (1956), «Śniegi w żałobie» (1956),
Henri Troyat (właśc. Lew Aslanowicz Tarasow; ur. 1 listopada [według kalendarza juliańskiego 19 października] 1911, zm. 2 marca 2007) był rosyjskim, a następnie francuskim pisarzem, biografistą, historykiem i powieściopisarzem.
Lew Aslanowicz Tarasow (ros. Лев Асланович Тарасов, Lew Aslanowicz Tarasow) urodził się w Moskwie w rodzinie o mieszanym pochodzeniu, obejmującym Ormian, Rosjan, Niemców i Gruzinów. W swojej autobiografii podaje, że jego nazwisko ma pochodzenie ormiańskie (Torossian), podczas gdy jego babka ze strony matki była Niemką, a dziadek ze strony matki miał pochodzenie gruzińsko-ormiańskie. Jego rodzina uciekła z Rosji po wybuchu rewolucji. Po długiej wędrówce, która zawiodła ich na Kaukaz, następnie na Krym, a później drogą morską do Stambułu i Wenecji, rodzina ostatecznie osiedliła się w Paryżu w 1920 roku, gdzie młody Troyat uczęszczał do szkoły, a później ukończył studia prawnicze. Wstrząsające i tragiczne wydarzenia tej ucieczki przez pół Europy zostały barwnie opisane przez Troyata w książce *Tant que la terre durera*.
Troyat otrzymał swoją pierwszą nagrodę literacką, *Le prix du roman populaire*, w wieku dwudziestu czterech lat, a w wieku dwudziestu siedmiu lat został uhonorowany Nagrodą Goncourt. Opublikował ponad 100 książek, powieści i biografii, w tym te poświęcone Antoniemu Czechowowi, Katarzynie Wielkiej, Rasputinowi, Fiodorowi Dostojewskiemu, Iwanowi Groźnemu i Lwu Tołstojowi. Najbardziej znanym dziełem Troyata jest *La neige en deuil*, które zostało zaadaptowane jako film anglojęzyczny w 1956 roku pod tytułem *The Mountain*.
W 1959 roku Troyat został wybrany członkiem Akademii Francuskiej. W chwili śmierci był najdłużej służącym członkiem.
Pierwsze małżeństwo Troyata przyniosło syna, zanim zakończyło się rozwodem. Później ożenił się z wdową z córką, którą wychowywał jak własną. Zmarł 4 marca 2007 roku w Paryżu.
Źródło: Artykuł "Henri Troyat" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.