(Richie James Follin)

Richie Follin to amerykański muzyk, pisarz, aktor i filmowiec, a także dumny członek Narodu Czeroki. Follin zaczął pisać muzykę w wieku 12 lat, po tym jak widział swojego ojczyma, Paula Kostabiego (założyciela White Zombie), nagrywającego z Dee Dee Ramone. Dorastając, pracował w galerii sztuki swojego wuja w Nowym Jorku, wykonując wielkoformatowe zdjęcia slajdów do katalogowania dzieł. Zyskał rozgłos w 2001 roku, mając 18 lat, po wydaniu 7-calowej płyty w legendarnej punkowej wytwórni Posh Boy Records (Black Flag, Agent Orange). Wkrótce potem Michel Gondry wyreżyserował dla niego teledysk, a jego muzyka pojawiła się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Zakochani we mgle” (Eternal Sunshine of the Spotless Mind).

Follin koncertował na całym świecie i wydawał muzykę z zespołami The Willowz, Cults, CRX (z członkami The Strokes) oraz Guards. Stworzył muzykę do wielu filmów dokumentalnych dla CNN i ESPN, a także do reklam i dużych kampanii dla marek takich jak Chevrolet, Vice, HBO, Pepsi i Wal-Mart. Jako filmowiec reżyserował teledyski i krótkometrażowe dokumenty dla takich artystów jak The Hives i Christopher Owens (z zespołu Girls). W 2024 roku napisał i wyreżyserował swój pełnometrażowy debiut „Crystal Cross”, któremu towarzyszy ścieżka dźwiękowa z oryginalnych utworów inspirowanych filmem.

„Moja kariera muzyczna jest nierozerwalnie związana z kinem. Nagrałem pierwszą płytę w wieku 18 lat, studiując film na uczelni, a niedługo potem otrzymałem e-mail od Michela Gondry z prośbą o wykorzystanie mojej muzyki w filmie »Zakochani we mgle«. Chciałem skończyć szkołę filmową, ale rozpocząłem życie muzyka koncertującego i musiałem zrezygnować ze studiów. Kiedy myślę o muzyce, myślę o filmie. Są dla mnie nierozdzielne i to właśnie doprowadziło mnie do pisania i reżyserowania filmu.

Moja rodzina pochodzi z Kalifornii przez Oklahomę i jesteśmy spokrewnieni z dawnymi kowbojskimi aktorami pochodzenia Czeroki z Oklahomy – Willem Rogersem i Clu Gulagerem. Dorastałem więc w atmosferze, w której babcia zabierała mnie jako dziecko na castingi. Nigdy nie dostawałem roli, ponieważ zawsze zmieniałem kwestie na takie, jakie moim zdaniem powinny brzmieć. Był to fatalny sposób na rozpoczęcie kariery aktorskiej, ale świetna metoda na rozpoczęcie przygody ze scenopisarstwem”.