(Mário de Andrade)

Mário Raul de Morais Andrade (9 października 1893 – 25 lutego 1945) był brazylijskim poetą, powieściopisarzem, muzykologiem, historykiem i krytykiem sztuki oraz fotografem. Napisał jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zbiorów nowoczesnej poezji brazylijskiej, *Paulicéia Desvairada* (Obłąkane miasto), opublikowany w 1922 roku. Wywarł on znaczny wpływ na nowoczesną literaturę brazylijską, a jako uczony i eseista – pionier etnomuzykologii – jego oddziaływanie sięgnęło daleko poza granice Brazylii.

Przez dwadzieścia lat Andrade był centralną postacią ruchu awangardowego w São Paulo. Wykształcony jako muzyk, a najbardziej znany jako poeta i powieściopisarz, był osobiście zaangażowany w niemal każdą dyscyplinę związaną z modernizmem w São Paulo. Jego fotografie oraz eseje na szeroki wachlarz tematów, od historii po literaturę i muzykę, były szeroko publikowane. Był główną siłą napędową Tygodnia Sztuki Nowoczesnej – wydarzenia z 1922 roku, które przekształciło zarówno literaturę, jak i sztuki wizualne w Brazylii – oraz członkiem awangardowej „Grupy Pięciu”. Idee towarzyszące Tygodniowi zostały dalej rozwinięte w przedmowie do jego zbioru poezji *Paulicéia Desvairada* oraz w samych wierszach.

Po pracy w charakterze profesora muzyki i felietonisty gazetowego, w 1928 roku opublikował swoją wielką powieść, *Macunaíma*. Prace nad brazylijską muzyką ludową, poezją i innymi zagadnieniami toczyły się nieregularnie, często przerywane przez zmieniające się relacje Andrade z rządem Brazylii. Pod koniec życia został dyrektorem założycielem Departamentu Kultury w São Paulo, sformalizowując rolę, którą od dawna pełnił jako katalizator wejścia miasta – i całego narodu – w erę nowoczesności artystycznej. (Wikipedia)