(Fiona Samuel)

Fiona Samuel zaczynała jako aktorka, a wolny czas wypełniała pisaniem. Z czasem zaczęła pisać scenariusze, reżyserować, współprowadzić program artystyczny „The Big Art Trip” oraz grać w produkcjach takich jak „Close to Home” czy „Footrot Flats”. Dzięki telewizyjnemu filmowi „Bliss” z 2011 roku stała się jedyną kobietą w ciągu ponad dwóch dekad, która zdobyła nagrody za reżyserię nowozelandzkiego dramatu telewizyjnego.

Samuel urodziła się w Szkocji; jej rodzice byli Nowozelandczykami podróżującymi w ramach tzw. OE (Overseas Experience). Dorastając w Christchurch, była zachęcana do startu w konkursach recytatorskich i teatralnych przez swoją „bardzo inteligentną i kreatywną matkę”. Jak przyznała w wywiadzie dla „Funny As” w 2019 roku, wellingtonka szkoła dramatyczna Toi Whakaari była jej „planem A, B i C. Nie miała żadnego innego planu”. Po ukończeniu studiów koncertowała po Nowej Zelandii, grając energiczną siostrę bliźniaczkę Mirandy Harcourt w hitowej sztuce „Oracles and Miracles”.

Zaczynając w 1981 roku od opery mydlanej „Close to Home”, Samuel uczyła się wymagań aktorstwa ekranowego – gdzie kamera jest najważniejsza, ale aktor nie może zdradzić, że ma świadomość jej obecności. Następnie wystąpiła w telewizyjnym dramacie „Casualties of Peace”, w scenie w komedii o prowincjonalnych mieszkańcach „Carry Me Back” oraz w roli „dziewczyny Caseya” (partnerki idola lat 70., Leifa Garretta) w dynamicznej komedii kryminalnej „Shaker Run”. Dała z siebie wszystko także w krótkometrażowym filmie Kathy Dudding o adopcji pt. „Smash Dupe”. W 1986 roku Samuel użyczyła głosu dwóm postaciom w hitowym filmie „Footrot Flats”: fryzjerce i „seksbombie” ‘Cheeky’ Hobson oraz piegowatemu dziecku, Pongo.