(Rebecca Ilett)

Fundamentem twórczości Rebecci Ilett są sztuki piękne, a nie konwencjonalne projektowanie biżuterii. W swojej praktyce artystycznej traktuje ona ozdoby jako formę komunikacji, którą można nosić na sobie, łącząc głębię konceptualną z techniczną precyzją.

Wykorzystuje tradycyjne techniki złotnicze – często wymagające w wykonaniu – aby tworzyć obiekty przywołujące historie i wspomnienia. Wśród używanych przez nią materiałów znajduje się archiwum przedmiotów znalezionych, z których wiele nie kojarzy się zazwyczaj z biżuterią. Te niekonwencjonalne elementy, w połączeniu z metalami szlachetnymi, stają się nośnikami narracji. Jej prace czerpią z baśni ludowych, refleksji półautobiograficznych lub z połączenia obu tych nurtów, tworząc dzieła o wielowarstwowym znaczeniu.

Jedna z jej ostatnich prac, „Przędzenie słomy na złoto”, stanowi reinterpretację baśni o Rumpelstiltskinie. Artystka konstruuje w niej fikcyjną maszynę, która ma pomóc córce młynarza, symbolicznie dając jej sprawczość w kształtowaniu własnego losu.