Alain Souchon (Alain Souchon)

Alain Souchon (Alain Souchon) - , Kompozytor muzyki oryginalnej, Wokal znany z pracy przy tego typu projektach: «Love on the Run» (1979), «Uciekająca miłość» (1979), «One Deadly Summer» (1983), «Mordercze lato» (1983), «Jane B. by Agnès V.» (1988),

Alain Souchon (urodzony jako Alain Édouard Kienast; 27 maja 1944) jest francuskim piosenkarzem, singer-songwriterem i aktorem. Wydał 15 albumów i wystąpił w siedmiu filmach.

Alain Souchon urodził się w Casablance w Maroku. Jego rodzina ze strony matki pochodzi ze Szwajcarii, a on sam posiada podwójne obywatelstwo francusko-szwajcarskie. Sześć miesięcy po jego narodzinach rodzina przeprowadziła się do Francji. Gdy miał 15 lat, jego ojciec zginął w wypadku. Matka wysłała go do francuskiego kolegium w Anglii, lecz z powodu problemów z rejestracją zdecydował się pozostać w Londynie i podjąć pracę. Po powrocie do Francji, pod wpływem muzyki angielskiej i amerykańskiej, zaczął grać na gitarze. W 1970 roku ożenił się i doczekał pierwszego syna, wciąż występując w kabaretach i barach na lewym brzegu Sekwany (Rive Gauche) w Paryżu.

Souchon podpisał swój pierwszy kontrakt w 1971 roku z wytwórnią Pathe-Marconi, jednak nie odniósł sukcesu. Bob Socquet, dyrektor artystyczny RCA, zachęcił go do zaprezentowania utworu „L'amour 1830” na konkursie Rose D'Or w Antibes. Souchon rozpoczął wówczas współpracę z kompozytorem i aranżerem Laurentem Voulzy’m (ur. 1948); pisali wspólnie, lecz każdy wydawał albumy pod własnym nazwiskiem. Pierwszym hitem Souchona był utwór „J'ai 10 ans” (1974) z albumu o tym samym tytule.

Kontynuował wydawanie płyt, a w 1978 roku napisał motyw przewodni do filmu François Truffauta z 1979 roku pt. „Miłość w ucieczce” (L'amour en fuite). W tym czasie urodził się jego drugi syn. W 1980 roku został zaproszony do występu w l'Olympia. Rozpoczął również karierę aktorską, występując m.in. w filmie „Mordercze lato” (L'été Meurtrier) z 1983 roku. Po albumie „On avance”, w wieku 40 lat, odszedł z RCA i podpisał kontrakt z Virgin Records. W 1989 roku utwór „La beauté de Ava Gardner” został uznany za najlepszy tytuł roku w plebiscycie Victoires de la Musique.

Następnie przyszedł największy hit Souchona, „Foule sentimentale” z milionowej płyty „C'est déjà ça” z 1993 roku. Podczas 20-lecia Victoires de la Musique w 1995 roku Alain Souchon otrzymał nagrodę dla najlepszej oryginalnej piosenki („Chanson Originale”) za utwór „Foule Sentimentale”. W 1996 roku otrzymał nagrodę „le Prix Vincent Scotto” przyznawaną przez SACEM (Société des Auteurs Compositeurs) za piosenkę „Sous les Jupes des Filles”. Souchon powrócił w 2005 roku z ogromnym sukcesem albumu „La vie Théodore”, na którym znalazł się hit singlowy „...Et si en plus y'a personne”.

Źródło: Artykuł „Alain Souchon” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Alain Souchon (Alain Souchon)

Cała filmografia Alain Souchon (Alain Souchon)