(Nicéphore Niépce)

Joseph Nicéphore Niépce (7 marca 1765 – 5 lipca 1833) był francuskim wynalazcą i pionierem fotografii, którego prace na zawsze odmieniły technologię obrazowania. Urodzony w Chalon-sur-Saône we Francji w dobrze wykształconej rodzinie, Niépce od najmłodszych lat pasjonował się nauką i mechaniką. Po studiach naukowych i służbie jako oficer sztabowy pod dowództwem Napoleona Bonaparte’a, opuścił służbę publiczną, aby poświęcić się wynalazczości i badaniom.

W 1807 roku wraz z bratem Claudem Niépce opracował Pyréolophore, jeden z pierwszych silników spalinowych, który z powodzeniem przetestował na rzece Saona. Bracia ulepszyli również hydrauliczną maszynę w Marly, zaopatrującą w wodę Wersal, oraz eksperymentowali z welocypedem, wczesną konstrukcją roweru.

W latach 10. XIX wieku Niépce zaczął fascynować się litografią i camera obscura. Zdeterminowany, by trwale utrwalić obrazy, eksperymentował z materiałami światłoczułymi, odkrywając w końcu, że asfalt judejski twardnieje pod wpływem światła słonecznego i może tworzyć trwałe obrazy. Doprowadziło to do wynalezienia heliografii („rysowania słońcem”), pierwszego na świecie procesu fotograficznego.

Około 1826–1827 roku Niépce stworzył „Widok z okna w Le Gras”, pierwszą trwałą fotografię w historii. W 1829 roku nawiązał współpracę z Louisem Daguerrem w celu udoskonalenia tego procesu, jednak Niépce zmarł w 1833 roku, zanim fotografia stała się powszechnie znana. Dagerotyp Daguerre’a (1839) zyskał sławę, lecz dziś to Niépce jest czczony jako prawdziwy ojciec fotografii.

Jego heliograficzna płyta odnaleziono w 1952 roku i jest ona przechowywana w Harry Ransom Center w Teksasie. W 1955 roku we Francji ustanowiono Nagrodę Niépce, aby honorować fotografów poniżej 50. roku życia pracujących we Francji, co utrwaliło dziedzictwo Niépce jako wizjonera, który dał ludzkości możliwość utrwalania rzeczywistości za pomocą światła.

Krótka biografia TMDB autorstwa: Ashvin Borad