Paweł Aaron (Paul Aaron)

Paweł Aaron (Paul Aaron) - Koproducent, Autor historii, Producent, Scenarzysta, Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «Bill & Ted's Bogus Journey» (1991), «Szalona Wyprawa Billa i Teda» (1991), «In Too Deep» (1999), «Zbyt blisko wroga» (1999), «The Octagon» (1980),

Aaron tworzył udane produkcje od momentu rozpoczęcia kariery zawodowej, reżyserując wystawę ogólnokrajową "Szczyt formy panny Jean Brodie" z Oscaro-zdobywczynią Kim Hunter w roli głównej. Później przeszedł na tworzenie filmów i zadebiutował w 1978 roku, reżyserując "Inną historię" z Perrym Kingiem i Meg Foster w rolach głównych. Film okazał się "kultową klasyką". Po latach reżyserii filmów, w 1986 roku zaczął produkować swoje własne filmy.

Po ukończeniu studiów na Bennington College w Bennington, Vermont, przeniósł się do Los Angeles, aby realizować karierę w branży rozrywkowej. Tam został dyrektorem ds. castingu i nowych programów w Mark Taper Forum (nazwanym na cześć dewelopera Marka Tapera, Mark Taper Forum to scena widowni na 739 miejsc w Los Angeles Music Center, zaprojektowana przez Weltona Becketa i Associates w dzielnicy Bunker Hill w centrum Los Angeles).

W tym samym czasie założył warsztaty aktorskie i wyreżyserował kilka sztuk, w tym wysoko ocenianą produkcję "Opery za trzy grosze". Pracował również w Nowym Jorku, reżyserując odnoszący sukcesy, off-broadwayowski hit rockowy "Salvation", w którym wystąpili między innymi Bette Midler, Barry Bostwick i Joe Morton. Następnie przeniósł się na Broadway, aby wyreżyserować komedię "Paryż jest nie w modzie" z Samem Levene i Molly Picon w rolach głównych, stając się najmłodszym reżyserem w historii Broadwayu. Po powrocie na Zachodnie Wybrzeże Aaron wyreżyserował wznowienie sztuki Paddy’ego Chayefsky’ego "Dziesiąty człowiek" z Richardem Dreyfussem w roli głównej. Za swoją pracę otrzymał nagrodę Los Angeles Drama Critics Award jako najlepszy reżyser roku.

W 1979 roku wyreżyserował swój drugi pełnometrażowy film, "Siła jednego", thriller akcji z Chuckiem Norrisem i Jennifer O'Neill, którego scenariusz napisał zdobywca Oscara Ernest Tidyman. W tym samym roku wyreżyserował hit telewizyjny NBC "Cudotwórca", z Patty Duke, Melissą Gilbert i Dianą Muldaur w rolach głównych. Za swoją pracę został nominowany do nagrody Directors Guild of America Award w 1980 roku w kategorii "Wybitne osiągnięcie reżyserskie w programach specjalnych/filmach telewizyjnych/reportażach". Otrzymał również nagrodę reżysera na Festiwalu Filmowym w Monte Carlo, nominację do Złotego Globu oraz nagrodę Christophera. Film został nominowany do czterech nagród Emmy i wygrał trzy, w tym dla Patty Duke jako "Najlepsza aktorka w dramacie specjalnym" oraz nagrodę Emmy dla "Wybitnego dramatu specjalnego" sezonu 1979-1980.

W 1981 roku wyreżyserował film telewizyjny CBS "Cienka warstwa lodu" z Kate Jackson i Lillian Gish w rolach głównych.

W 1987 roku wyreżyserował nagradzany specjal telewizyjny NBC "W miłości i wojnie", opowieść o wiceadmirału Jamesie Stockdale'u z Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, w którym wystąpili James Woods i Jane Alexander. Film został uznany przez The Hollywood Reporter za jeden z pięciu najlepszych programów telewizyjnych sezonu.

W 1992 roku Aaron sprzedał dział zarządzania swojej firmy produkcyjnej "Elsboy Entertainment", aby skupić się na pisaniu i produkcji. W 1993 roku wspólnie napisał scenariusz i wyprodukował trzygodzinny serial miniaturowy HBO "Laurel Avenue". Krytyk Tom Shales z Washington Post, laureat nagrody Pulitzera, nazwał go „złotym momentem w historii telewizji”.

Najważniejsze dzieła Paweł Aaron (Paul Aaron)

Cała filmografia Paweł Aaron (Paul Aaron)