Florens Foresti (Florence Foresti)

Florens Foresti (Florence Foresti) - , Scenarzysta, Reżyser teatralny znana z pracy przy takich projektach: «Dikkenek» (2006), «Dikkenek» (2006), «Asterix: The Mansions of the Gods» (2014), «Asteriks i Obeliks: Osiedle bogów» (2014), «Barbecue» (2014),

Florence Foresti (urodzona 8 listopada 1973 roku w Vénissieux) jest francuską komiczką i aktorką.

Po ukończeniu studiów średnich z literatury, teatru i ekspresji dramatycznej w Saint-Just w Lyonie, Florence Foresti wstąpiła do szkoły kinematografii w Lyonie. Po studiach wystąpiła w francuskim programie telewizyjnym „Thalassa”.

W wieku 20 lat Florence zapisała się na kurs teatru klasycznego w Lyonie, który porzuciła już po dwóch dniach. Podjęła kilka innych prac, w tym zatrudnienie w EDF w Lyonie, zanim ostatecznie została grafikiem komputerowym. Nie zrezygnowała jednak z ambicji artystycznych i w 1998 roku zadebiutowała w café-théâtre „Le nOmbril du mOnde” („Pępek świata”) w ramach kobiecego trio „Les Taupes Models” (gra słów łącząca francuskie „Krety Modelki” z angielskim „Top Models”) wraz z Céline Ianucci i Cécile Giroud, pracując jednocześnie jako grafik komputerowy. Trio zostało zauważone podczas trasy koncertowej, a Anne Roumanoff zaproponowała, aby ich występ stał się pierwszą częścią jej show. Tak rozpoczęła się kariera Florence Foresti.

W 2001 roku jej pierwszy monodram „Manquerait plus qu'elle soit drôle” („Zostało tylko to, żeby była zabawna”) zdobył nagrodę jury na festiwalu w Antibes. Jej styl można porównać do stylu Muriel Robin i Sylvie Joly, a także do pewnej „postawy” i głosów Dieudonné M'bala M'bala oraz Élie Semouna. Wystąpiła w programie Stéphane'a Berna „20h 10 pétantes”, a następnie w programie Laurenta Ruquiera „On a tout essayé”, wcielając się w ekscentryczne postaci.

W 2005 roku wystawiła swój drugi monodram „Florence Foresti fait des sketchs” („Florence Foresti robi skecze”).

W lipcu 2007 roku urodziła córkę, Toni. Następnie zagrała w sztuce „L'Abribus” u boku Philippe'a Elno.

Od maja 2009 do kwietnia 2011 roku wystawiała spektakl „MotherFucker”. Bezpośredniość anglosaskiego tytułu wyjaśniła w wywiadzie dla „Paris Match”: „Zadałam sobie pytanie, czy można pozostać kobietą, będąc jednocześnie matką na pełen etat? To pytanie tak bardzo mnie poruszyło, że nazwałam swój spektakl MotherFucker. To także ukłon w stronę Madonny, mojej idolki. Po narodzinach córki, Lourdes, pojawiła się w koszulce z napisem „Mother” z przodu i „Fucker” z tyłu. To takie sprytne – ten sposób zabawy własnym wizerunkiem, życiem prywatnym i słowami. Ukradłam to”.

Od 13 do 23 września 2012 roku odbyła się „Foresti Party”. Trzy występy w Lyonie („Foresti Party Lyon”) i pięć w Paryżu („Foresti Party Bercy”). To ogromne show zostało transmitowane na żywo w kinach 23 września.

26 lutego 2016 roku była prowadzącą 41. ceremonię wręczenia nagród Cezara.

Źródło: Artykuł „Florence Foresti” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Florens Foresti (Florence Foresti)

Cała filmografia Florens Foresti (Florence Foresti)