(Ousmane Sow)
Fabryka
Aktor (1),
Data urodzenia
1935-10-10
(Ousmane Sow) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Ousmane Sow, urodzony 10 października 1935 roku w Dakarze i zmarły 1 grudnia 2016 roku w tym samym mieście, był senegalskim rzeźbiarzem.
Ousmane Sow urodził się w Dakarze; jego matka pochodziła z Saint-Louis, a ojciec z Dakaru, był od niego o trzydzieści lat starszy. Dorastał w Reubeuss, jednej z najtrudniejszych dzielnic Dakaru, gdzie poddano go niezwykle surowemu wychowaniu, a ojciec od najmłodszych lat wpajał mu poczucie odpowiedzialności. Od ojca odziedziczył rygor, poczucie obowiązku i wolnego ducha. Po śmierci ojca, mimo głębokiego przywiązania do matki, zdecydował się wyjechać do Paryża bez grosza przy duszy. Pracując w różnych dorywczych zajęciach i porzucając studia w Szkole Sztuk Pięknych, uzyskał dyplom z fizjoterapii.
Dlaczego Ousmane Sow rzeźbił? Z podstawowej potrzeby, jak twierdziła jego rodzina. Jako dziecko zaczął rzeźbić w kamieniach zbieranych na plaży w Dakarze, a później, jako fizjoterapeuta w paryskim gabinecie, kontynuował tę pasję, formując masę używaną jako gips przy złamaniach pacjentów. Ożywiał i filmował te małe figurki, by tchnąć w nie życie. Było to jak potrzeba oddychania; musiał tworzyć. Został fizjoterapeutą, aby studiować ludzkie ciało, a rzeźbiarzem, by formować swój słynny materiał, który nazywał „moim produktem”. Choć rzeźbił od dzieciństwa, dopiero w wieku pięćdziesięciu lat uczynił z rzeźbiarstwa swój pełnoetatowy zawód. Jednak praktyka fizjoterapeutyczna, którą prowadził do tego czasu, bez wątpienia przyczyniła się do wspaniałego wyczucia anatomii widocznego w jego pracach. Przez te lata nocami przekształcał swój gabinet medyczny i kolejne mieszkania w pracownie rzeźbiarskie, niszcząc lub porzucając tworzone dzieła.
Skupiając się na grupach etnicznych Afryki, a następnie Ameryki, tworzył w seriach. Rzeźby wyłaniają się z ziemi, narzucając swoją obecność, figuratywne i potężne, by opowiedzieć historię życia. Wolni ludzie, zawsze w działaniu, których rzeźbi w wiecznej walce. Pasterze, wojownicy, anonimowi bohaterowie, wielcy ludzie – tyle postaci, które przychodzą, by opowiedzieć nam swoją historię i rzucić nam wyzwanie, byśmy wyobrazili sobie własną. Czerpiąc z etnologii, historii, fotografii i filmu, Ousmane Sow prezentuje rekonstrukcję życia.
Lecz co wywołują w nas dzieła Ousmane Sow? Co czuli przechodnie na Pont des Arts w Paryżu w 1999 roku, konfrontując się z rysami twarzy Nuba, Masajów, Fulbe czy z „Bitwą nad Little Bighorn”, zainscenizowaną kilka metrów nad ziemią? To spojrzenia, których się nie zapomina, przekaz płynący z ciała. Wystawiając po raz pierwszy w wieku pięćdziesięciu lat serię Nuba, emblematyczną dla jego twórczości, Ousmane Sow natychmiast został odkryty przez opinię publiczną. Jego olśniewająca twórczość obiegła cały świat.
11 grudnia 2013 roku Ousmane Sow został pierwszym czarnoskórym artystą wybranym do Francuskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zmarł 1 grudnia 2016 roku w Dakarze, w mieście swojego urodzenia.
Ousmane Sow urodził się w Dakarze; jego matka pochodziła z Saint-Louis, a ojciec z Dakaru, był od niego o trzydzieści lat starszy. Dorastał w Reubeuss, jednej z najtrudniejszych dzielnic Dakaru, gdzie poddano go niezwykle surowemu wychowaniu, a ojciec od najmłodszych lat wpajał mu poczucie odpowiedzialności. Od ojca odziedziczył rygor, poczucie obowiązku i wolnego ducha. Po śmierci ojca, mimo głębokiego przywiązania do matki, zdecydował się wyjechać do Paryża bez grosza przy duszy. Pracując w różnych dorywczych zajęciach i porzucając studia w Szkole Sztuk Pięknych, uzyskał dyplom z fizjoterapii.
Dlaczego Ousmane Sow rzeźbił? Z podstawowej potrzeby, jak twierdziła jego rodzina. Jako dziecko zaczął rzeźbić w kamieniach zbieranych na plaży w Dakarze, a później, jako fizjoterapeuta w paryskim gabinecie, kontynuował tę pasję, formując masę używaną jako gips przy złamaniach pacjentów. Ożywiał i filmował te małe figurki, by tchnąć w nie życie. Było to jak potrzeba oddychania; musiał tworzyć. Został fizjoterapeutą, aby studiować ludzkie ciało, a rzeźbiarzem, by formować swój słynny materiał, który nazywał „moim produktem”. Choć rzeźbił od dzieciństwa, dopiero w wieku pięćdziesięciu lat uczynił z rzeźbiarstwa swój pełnoetatowy zawód. Jednak praktyka fizjoterapeutyczna, którą prowadził do tego czasu, bez wątpienia przyczyniła się do wspaniałego wyczucia anatomii widocznego w jego pracach. Przez te lata nocami przekształcał swój gabinet medyczny i kolejne mieszkania w pracownie rzeźbiarskie, niszcząc lub porzucając tworzone dzieła.
Skupiając się na grupach etnicznych Afryki, a następnie Ameryki, tworzył w seriach. Rzeźby wyłaniają się z ziemi, narzucając swoją obecność, figuratywne i potężne, by opowiedzieć historię życia. Wolni ludzie, zawsze w działaniu, których rzeźbi w wiecznej walce. Pasterze, wojownicy, anonimowi bohaterowie, wielcy ludzie – tyle postaci, które przychodzą, by opowiedzieć nam swoją historię i rzucić nam wyzwanie, byśmy wyobrazili sobie własną. Czerpiąc z etnologii, historii, fotografii i filmu, Ousmane Sow prezentuje rekonstrukcję życia.
Lecz co wywołują w nas dzieła Ousmane Sow? Co czuli przechodnie na Pont des Arts w Paryżu w 1999 roku, konfrontując się z rysami twarzy Nuba, Masajów, Fulbe czy z „Bitwą nad Little Bighorn”, zainscenizowaną kilka metrów nad ziemią? To spojrzenia, których się nie zapomina, przekaz płynący z ciała. Wystawiając po raz pierwszy w wieku pięćdziesięciu lat serię Nuba, emblematyczną dla jego twórczości, Ousmane Sow natychmiast został odkryty przez opinię publiczną. Jego olśniewająca twórczość obiegła cały świat.
11 grudnia 2013 roku Ousmane Sow został pierwszym czarnoskórym artystą wybranym do Francuskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zmarł 1 grudnia 2016 roku w Dakarze, w mieście swojego urodzenia.
Co sądzisz o (Ousmane Sow)?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
