(Naoile Jouira)

Urodzona w wiosce w Wogozach, w rodzinie robotniczej – ojciec był pracownikiem fizycznym, a matka, która wyemigrowała do Francji w latach 70., zajmowała się domem – Naoile Jouira jest jedyną córką w siedmioosobowym rodzeństwie. Już bardzo wcześnie, jako stażystka, zaczęła uczyć się technik filmowania, nagrywania dźwięku oraz przeprowadzania wywiadów w telewizji i radiu. Od dzieciństwa każdego dnia oddaje się pisaniu (twórczości spontanicznej, poezji, beletrystyce lub artykułom).

Po studiach historycznych obrała drogę humanitaryzmu oraz przedsiębiorczości społecznej i solidarnościowej, kończąc studia magisterskie z zarządzania organizacjami pozarządowymi i projektami kryzysowymi. Pracowała w tym sektorze przez ponad 8 lat i podrżowała do wielu krajów (Kolumbii, Palestyny, Iranu, Libanu, Algierii…), jednocześnie angażując się w proces wolnej twórczości.

W latach 2012 i 2013 stworzyła swoje dwa pierwsze filmy dokumentalne. W lipcu 2018 roku postanowiła w pełni poświęcić się reżyserii, pogłębiając wiedzę z zakresu scenariopisarstwa i eksplorując własne światy oraz osobiste doświadczenia, aby opowiadać inne historie – tym razem fikcyjne. Wyreżyserowała następnie trzy filmy krótkometrażowe, w tym „Kiedy wróci złotawka” (w oficjalnym konkursie Paris Court Devant, nagroda dla najlepszej aktorki) oraz „Moja matka to Peter Pan”, który został wybrany na Ateliers du Cinéma de Claude Lelouch w Beaune, co pozwoliło jej dołączyć do rezydencji filmowej we wrześniu 2019 roku na okres dwóch lat. Przez ponad dwa lata, jako autodidaktka, zdobywała doświadczenie w zarządzaniu, montażu, oświetleniu, inscenizacji oraz produkcji, uczestnicząc w licznych amatorskich i profesjonalnych planach filmowych.