(Clio Goldsmith)

(Clio Goldsmith) - znana z pracy przy takich projektach: «The Cricket» (1980), «La cicala» (1980), «Plein sud» (1981), «Heat of Desire» (1981), «Plein sud» (1981),

Clio Goldsmith (ur. 16 czerwca 1957) – francuska aktorka filmowa, znana głównie z ról femme fatale w filmach z początku lat 80. XX wieku. Pochodzi z wpływowej rodziny Goldsmithów, poprzez swojego ojca, ekologa Edwarda Goldsmitha. Była żoną brytyjskiego pisarza podróżniczego Marka Shanda, a tym samym szwagierką królowej Camilli.

Zadebiutowała w 1980 roku w filmie *Świerszcz* Alberto Lattuady. U boku Virny Lisi i Anthony’ego Franciosy zagrała beztroską dziewczynę, która ostatecznie zostaje prostytutką. W 1981 roku wcieliła się w prostytutkę Clemence w filmie *Dama kameliowa* Mauro Bologniniego, u boku Isabelle Huppert. W *Plein sud* przysięga, że zwiąże się z pierwszym napotkanym głupcem, uwodząc Patricka Dewaere’a.

W 1982 roku tytułowa rola w komedii *Bankierzy też mają duszę* przyniosła jej międzynarodową sławę. Film Michela Langa, wyprodukowany przez jej kuzyna Gilberta de Goldschmidta, z udziałem Pierre’a Mondy’ego i Claudii Cardinale. Goldsmith gra piękną call girl, prezent od współpracowników odchodzącemu na emeryturę bankierowi. Po dwóch kolejnych rolach i dwukrotnym wystąpieniu w włoskim czasopiśmie dla dorosłych *Playmen*, zakończyła karierę aktorską.

W latach 1982–1985 była żoną włoskiego przedsiębiorcy Carlo Alessandro Puri Negri (*1952), spadkobiercy rodziny Pirelli. Mają córkę, Talitę. W 1990 roku wyszła za mąż za brytyjskiego pisarza Marka Shanda, brata królowej Camilli i mają córkę, Ayeszę. Shand potwierdził w 2010 roku, że para jest rozwiedziona.

Źródło: Artykuł "Clio Goldsmith" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Clio Goldsmith)

Cała filmografia (Clio Goldsmith)