(Pierre Boulez)

(Pierre Boulez) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Zappa» (2020), «Zappa» (2020),

Pierre Louis Joseph Boulez (26 marca 1925 – 5 stycznia 2016) był francuskim kompozytorem, dyrygentem i pisarzem, a także założycielem kilku instytucji muzycznych. Był jedną z najważniejszych postaci powojennej muzyki współczesnej.

Urodził się w Montbrison, w departamencie Loara we Francji, jako syn inżyniera. Studiował w Konserwatorium Paryskim u Oliviera Messiaena oraz prywatnie u Andrée Vaurabourg i René Leibowitza. Karierę zawodową rozpoczął pod koniec lat 40. jako dyrektor muzyczny teatru Renaud-Barrault w Paryżu. Był wiodącą postacią muzyki awangardowej, odgrywając ważną rolę w rozwoju serializmu integralnego w latach 50., muzyki o kontrolowanym przypadku w latach 60. oraz elektronicznej transformacji muzyki instrumentalnej w czasie rzeczywistym od lat 70. Jego skłonność do poprawek wcześniejszych kompozycji sprawiła, że jego dorobek był stosunkowo niewielki, ale zawierał utwory uważane za kamienie milowe muzyki XX wieku, takie jak *Le Marteau sans maître*, *Pli selon pli* i *Répons*. Jego bezkompromisowe zaangażowanie w modernizm i ostre, polemiczne wypowiedzi na temat muzyki sprawiły, że niektórzy krytykowali go jako dogmatę.

Boulez był również jednym z najbardziej wybitnych dyrygentów swojego pokolenia. W karierze trwającej ponad sześćdziesiąt lat był dyrektorem muzycznym Filharmonii Nowojorskiej, głównym dyrygentem Orkiestry Symfonicznej BBC oraz głównym gościnnym dyrygentem Orkiestry Symfonicznej Chicago i Orkiestry Cleveland. Często występował z wieloma innymi orkiestrami, w tym z Filharmonią Wiedeńską i Filharmonią Berlińską. Znany był z wykonawstw muzyki pierwszej połowy XX wieku – w tym Debussy'ego i Ravela, Strawińskiego i Bartóka oraz Drugiej Wiedeńskiej Szkoły – a także muzyki swoich współczesnych, takich jak Ligeti, Berio i Carter. Jego praca w operze obejmowała produkcję cyklu *Pierścień Nibelungów* Wagnera z okazji setnej rocznicy Festiwalu w Bayreuth oraz światową premierę trzyaktowej wersji opery *Lulu* Berga. Jego dorobek nagraniowy jest obszerny.

Założył również kilka instytucji muzycznych. W Paryżu w latach 50. utworzył *Domaine musical* w celu promocji nowej muzyki; w latach 70. założył Instytut Badań i Koordynacji Akustycznej / Muzyki (IRCAM), aby wspierać badania i innowacje w muzyce, oraz Ensemble intercontemporain, orkiestrę kameralną specjalizującą się w muzyce współczesnej. Później współtworzył *Cité de la musique*, salę koncertową, muzeum i bibliotekę poświęconą muzyce w Parc de la Villette w Paryżu, a w Szwajcarii – Lucerne Festival Academy, międzynarodową orkiestrę młodych muzyków, z którą wykonywał wiele nowych utworów. …

Źródło: Artykuł "Pierre Boulez" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Pierre Boulez)

Cała filmografia (Pierre Boulez)