(Álex Txikon) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Anwar» (2022), «Anwar» (2022),
Álex Txikon to baskijski alpinista i himalaista z Hiszpanii, urodzony 12 grudnia 1981 roku w Lemoa w prowincji Biskaja, gdzie dorastał jako najmłodszy z trzynastga dzieci. Od najmłodszych lat silnie związany z górami, swoją pasję do wysokości szybko połączył z zamiłowaniem do przygód i pracy zespołowej – aspektem, który pozostaje kluczowy w jego podejściu do eksploracji, niezależnie od tego, czy są to ekstremalne wyprawy, czy projekty filmowe w odległych zakątkach Himalajów.
Na początku lat 2000. Txikon udał się w Himalaje po raz pierwszy jako operator kamery w zespole Edurne Pasaban, która była wówczas zaangażowana w projekt zdobycia czternastu ośmiotysięczników. W 2003 roku, mając zaledwie 21 lat, zdobył swój pierwszy ośmiotysięcznik – Broad Peak w Karakorum, co stało się prawdziwym impulsem dla jego kariery jako wysokogórskiego himalaisty. W kolejnych latach zdobył Makalu, Cho Oyu oraz inne znaczące szczyty, uczestnicząc jednocześnie w kilku wyprawach telewizyjnych i dokumentach, w szczególności w serii „Al filo de lo imposible” (Na krawędzi niemożliwego), co pomogło mu zyskać rozgłos wśród szerokiej publiczności.
W trakcie swojej kariery Álex Txikon stał się jednym z czołowych światowych specjalistów od wypraw zimowych, wyróżniając się zdolnością do znoszenia ekstremalnego zimna i długich okresów izolacji na dużych wysokościach. Uczestniczył w ponad trzydziestu ekspedycjach i zdołał zdobyć jedenaście z czternastu ośmiotysięczników, w tym dwukrotnie Shishapangmę, co łącznie daje mu dwanaście wejść na szczyty powyżej 8000 metrów. W 2013 roku dokonał pierwszego zimowego wejścia na Laila Peak w Pakistanie, a następnie, w tym samym roku, z sukcesem zdobył Lhotse, potwierdzając swoją reputację jako szybkiego i wszechstronnego alpinisty wysokogórskiego.
Jednym z najważniejszych punktów zwrotnych w jego karierze był rok 2016, kiedy to wraz z Simone Moro i Muhammadem Alim Sadparą dokonał pierwszego zimowego zdobycia Nanga Parbat, znanej jako „góra zabójca”. Wyprawa odbyła się w ekstremalnych warunkach, przy temperaturach spadających do -55°C, co ugruntowało pozycję Txikona jako jednej z kluczowych postaci współczesnego himalaizmu. W późniejszym czasie poświęcił kilka sezonów na zimowe próby zdobycia Everestu i K2, w tym na wyprawę na K2 w 2019 roku, podczas której zastosowano igloo w bazie oraz w obozach wysokogórskich – innowacyjne i ekologiczne podejście mające na celu poprawę komfortu i bezpieczeństwa w porównaniu do tradycyjnych namiotów.
Poza rolą alpinisty, Txikon jest również sportowcem wszechstronnym, aizkolari (tradycyjnym baskijskim drwalem) oraz byłym skoczkiem BASE, w której dyscyplinie ustanowił w 2013 roku hiszpański rekord, skacząc ze szczytu Veleta z wysokości ponad 3200 metrów. Definiuje się jako człowieka ziemi, oddanego odkrywaniu lokalnych kultur i ludzkiego wymiaru wypraw, wierząc, że góry mają sens tylko wtedy, gdy dzieli się je z partnerami wspinaczkowymi i mieszkańcami dolin, przez które przechodzi. Jako niestrudzony odkrywca, wciąż przygotowuje nowe wyprawy, często zimowe, potwierdzając swoje miejsce wśród najbardziej doświadczonych himalaistów swojego pokolenia.