(Asta Nielsen)

(Asta Nielsen) - znana z pracy przy takich projektach: «The Suffragette» (1913), «Die Suffragette» (1913), «Impossible Love» (1932), «Unmögliche Liebe» (1932),

Asta Sofie Amalie Nielsen (1881–1972) jest uważana za jedną z najbardziej wpływowych postaci wczesnej historii kina. Urodziła się 11 września 1881 roku w Kopenhadze i dorastała w skromnych warunkach. Jej ojciec zmarł, gdy była młoda, przez co rodzina musiała często się przeprowadzać. Mimo tych trudnych okoliczności, Nielsen już jako mała dziewczynka przejawiała silną pasję do sceny. Brała lekcje aktorstwa i zdobywała pierwsze doświadczenia w małych teatrach, zanim w 1901 roku została matką córki.

Przełomowym momentem w jej karierze był rok 1910 i duński film „Afgrunden” (Otchłań). Jej pełna pasji, nowoczesna gra sprawiła, że z dnia na dzień zyskała międzynarodową sławę. W przeciwieństwie do wielu współczesnych jej aktorów, Nielsen nie grała w sposób przesadnie teatralny, lecz polegała na subtelnej mimice i psychologicznie bogatym języku ciała. Ten nowy styl aktorstwa uczynił ją jedną z pierwszych wielkich międzynarodowych gwiazd kina niemego.

Krótko potem przeniosła się do Niemiec, gdzie w latach 1911–1920 stała się jedną z najbardziej pożądanych aktorek. Wraz z reżyserem Urbanem Gadem, z którym była przez pewien czas związana małżeństwem, wystąpiła w serii sukcesów filmowych. Nielsen często wcielała się w role silnych, niezależnych kobiet rzucających wyzwanie normom społecznym – podejście to było w tamtym czasie zarówno niezwykłe, jak i odważne. Do jej najbardziej znanych dzieł należą „Biedna Jenny” (1912), „Aniołek” (1914) oraz szczególnie niezwykła kreacja w „Hamlecie” (1921), w którym postać tytułowa została wychowana jako kobieta.

Wraz z nadejściem kina dźwiękowego Nielsen coraz bardziej wycofywała się z ekranu. Była przekonana, że jej ekspresja lepiej wybrzmiewa w kinie niemym, dlatego później skupiła się na pracy w teatrze, sztuce i pisarstwie. W 1946 roku opublikowała swoje wspomnienia pt. „Niema Muza”, w których otwarcie rozprawiała o swoim życiu i pracy.

Asta Nielsen do późnej starości pozostawała ikoną kultury. Ostatnie lata życia spędziła w odosobnieniu w Danii i zmarła 25 maja 1972 roku w Frederiksbergu. Jej wpływ na sztukę filmową jest odczuwalny do dziś: uznaje się ją za pionierkę nowoczesnego, naturalnego stylu aktorstwa oraz za jedną z pierwszych kobiet, które posiadały prawdziwy status gwiazdy w międzynarodowym przemyśle filmowym.

Najważniejsze dzieła (Asta Nielsen)

Cała filmografia (Asta Nielsen)