(Tino Rossi)

(Tino Rossi) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Royal Affairs in Versailles» (1953), «Si Versailles m'était conté» (1953), «Fièvres» (1942), «Fièvres» (1942),

Konstantyn "Tino" Rossi (29 kwietnia 1907 – 26 września 1983) był francuskim piosenkarzem i aktorem filmowym pochodzenia korsykańskiego.

Urodził się w Ajaccio na Korsyce i obdarzony był głosem doskonale nadającym się do opery. Został tenorem w stylu francuskiego kabaretu. Później wystąpił w różnych filmach. W trakcie swojej kariery nagrał ponad 2000 piosenek i wystąpił w ponad 25 filmach, z których najbardziej znanym była produkcja z 1954 roku, „Si Versailles m'était conté…” w reżyserii Sacha Guitry’ego. Jego romantyczne ballady doprowadzały kobiety do ekstazy, a pieśni artystyczne Julesa Masseneta (1842–1912), Reynaldo Hahna (1875–1947) i innych kompozytorów wyprzedawały bilety do teatru, gdziekolwiek występował.

Wśród jego najsłynniejszych przebojów, „Petit Papa Noel” sprzedał się na całym świecie w nakładzie ponad 30 milionów egzemplarzy. W ciągu 50-letniej kariery piosenkarskiej Tino Rossi nagrał ponad 2000 piosenek i sprzedał ponad 200 milionów albumów, stając się jednym z najlepiej sprzedających się (i w dużej mierze zapomnianych) artystów wszech czasów.

Jako młody człowiek Rossi grał na gitarze i śpiewał w wielu miejscach w swoim rodzinnym Ajaccio, ale później występował w Marsylii i w klubach wypoczynkowych wzdłuż Lazurowego Wybrzeża. Na początku lat 30. przeniósł się do Paryża i w ciągu kilku lat osiągnął ogromny sukces, dołączając do obsady Columbia Records, w której znaleźli się największe gwiazdy tamtych czasów, takie jak Lucienne Boyer, Damia, Pills et Tabet, Mireille i Jean Sablon.

Sukces Rossiego był w dużej mierze zasługą autora piosenek Vincenta Scotto (1876–1952), który napisał jego pierwsze przeboje i współpracował z nim przez wiele lat, komponując i aranżując wiele piosenek Rossiego. Przed II wojną światową Rossi był główną atrakcją kasową w świecie francuskojęzycznym i rozszerzył swoją publiczność w 1938 roku o USA i Kanadę podczas pierwszej tam wizyty. Karierę filmową Rossi rozpoczął rolą w „Les Nuits Moscovites” (1934); jego pierwszy prawdziwy sukces przyszedł z „Marinella” (1936).

W czasie okupacji Francji przez Niemcy kariera filmowa Rossiego osiągnęła szczyt, szczególnie dzięki filmom „Fièvres” (1942), „Le Soleil a toujours raison” (1943), „Mon amour est près de toi” (1943) i „L'Île d'amour” (1944). Podobnie jak wielu celebrytów, Tino Rossi został aresztowany 7 października 1944 roku przez kilku policjantów poszukujących informacji o jego bliskim korsykańskim przyjacielu, Etienne Leandri, podejrzanym o aktywną kolaborację. Po trzech miesiącach spędzonych w więzieniu Fresnes pod Paryżem, podczas których uparcie odmawiał pomocy prawnika, został zwolniony z dalszego zatrzymania przez sędziego, który uznał zarzuty wobec niego za bezpodstawne. Tino Rossi, który w październiku 1943 roku wypożyczył swój osobisty samochód sieci oporu w celu transportu broni i umożliwienia kilku ucieczek (w tym generała), przyjął – co było niezwykle rzadkie w tamtych czasach – wyjątkowe oficjalne przeprosiny.

W 1946 roku nagrał swoją piosenkę „Petit Papa Noël” do filmu. Piosenka pozostała klasykiem dla rodziny i sprzedała się w kilku milionach egzemplarzy po wydaniu na CD w 1992 roku.

Jest laureatem prestiżowej nagrody muzycznej Grand Prix du Disque.

Rossi zmarł na raka trzustki w 1983 roku w Neuilly-sur-Seine we Francji. Jego ciało zostało przetransportowane do Ajaccio w celu pochówku w grobie rodzinnym. Jego żona zmarła w 2003 roku w wieku 79 lat.

Źródło: Artykuł „Tino Rossi” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Tino Rossi)

Cała filmografia (Tino Rossi)