(Takis Spyridakis) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Edge of Night» (2000), «Αυτή η Νύχτα Μένει» (2000), «Αυτή η Νύχτα Μένει» (2000),
Takis (Panagiotis) Spyridakis (gr. Τάκης (Παναγιώτης) Σπυριδάκης, ur. 4 lutego 1958 r. w Egina, zm. 14 września 2019 r. w Atenach) był greckim aktorem filmowym, teatralnym i telewizyjnym, reżyserem oraz scenarzystą. Takis Spyridakis urodził się w Egina i dorastał w Pireusie, gdzie uczęszczał również do szkoły. Od młodych lat pracował w różnych zawodach (chodził do szkoły wieczorowej). Często oglądał filmy, choć początkowo nie był zorientowany na zawód aktora. Studiował w Szkole Dramatycznej Teatru Narodowego, którą porzucił krótko przed końcem nauki. Wystąpił w 13 filmach, natomiast jego debiut reżyserski miał miejsce w 1994 roku w filmie „Ogród Boga”, do którego napisał również scenariusz. Film ten otrzymał 7 państwowych nagród za jakość na Festiwalu Filmowym w Salonikach. Spyridakis pojawił się na wielkim ekranie po raz pierwszy, grając jedną z głównych ról w filmie „Słodka ganga” w reżyserii Nikosa Nikolaidisa (1983). Za swoją rolę zdobył w tym samym roku specjalną nagrodę za kreację aktorską na Festiwalu Filmowym w Salonikach. Godzien uwagi był także jego drugi występ, w filmie „Loufa i Variacja” Nikosa Perakisa (1984). Następnie wystąpił w produkcjach: „Poranny patrol” (Nikos Nikolaidis, 1986), „Protektor rodziny” (Nikos Perakis, 1997), „Ta noc zostaje” (Nikos Panagiotopoulos, 1999), „Czarne mleko” (Nikos Triantafyllidis, 1999), „W tym wszystkim nikt nie przegrywa” (Dionysis Grigoratos, 2000), „Tanie papierosy” (Renos Charalambidis, 2000), „Mam dość zabijania waszych bliskich” (Nikos Panagiotopoulos, 2002), „Loofah i przebranie: Syreny na Egejskim” (Nikos Perakis, 2005), „Isovites” (Theodoros Maragos, 2008) oraz „4 czarne garnitury” (Renos Charalambidis, 2009). W 1989 roku Spyridakis napisał i wyreżyserował krótkometrażowy film „Vera Cruz”, który zdobył pierwszą nagrodę dla najlepszego filmu na odpowiednim festiwalu, został uhonorowany przez Ministerstwo Kultury oraz nagrodzony przez Narodowe Centrum Filmowe Francji w 1990 roku. Przez ostatnie cztery lata występował w teatrze w sztuce „Agrios Sporos” Yannisa Tsirosa w teatrze Epi Kolono, w reżyserii Eleni Skoti. Brał również udział w reklamach firmy telefonii komórkowej, w których grał prezesa drużyny piłkarskiej.