Branko Đurić (Branko Đurić)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Branko „Đuro” Đurić (ur. 28 maja 1962) to bośniacki aktor, reżyser i muzyk z Bośni i Hercegowiny. Urodzony w Sarajewie z ojca Serba i matki Bośniaczki, Đurić zdobył popularność w byłej Jugosławii dzięki hitowemu serialowi komediowemu Top Lista Nadrealista w latach 80. Đuro stał się swoistym uosobieniem narodu bośniackiego, głównie ze względu na swój akcent i slang. Był również jednym z członków założycieli zespołu SCH oraz frontmanem sarajewskiej grupy rockowej Bombaj Štampa. Podczas wojen w Jugosławii przeniósł się do Słowenii. Do znanych filmów, w których wystąpił, należą: Czas Cyganów (1988) (Dom za vešanje), Kuduz (1989), Upadek rock and rolla (1989) (Kako je propao rokenrol), Dodatkowa dusza (1991) (Ovo malo duše), Ziemia niczyja (2001) (Ničija zemlja), Kajmak i marmolada (2003) (Kajmak i marmelada), Mały świat (2003) (Mali svet), Bal-Can-Can (2005) oraz Triage (2009). Obecnie Đurić jest żonaty ze słoweńską aktorką Tanją Ribič, z którą zagrał w filmie Kajmak i marmolada; mieszka i pracuje w Słowenii, gdzie kieruje firmą produkcyjną Theatre 55. Pracuje również w Chorwacji, gdzie prowadził program telewizyjny Pet Minuta Slave (Pięć minut sławy) na antenie Nova TV, a także wystąpił w serialu komediowym Naša mala klinika (Nasza mała klinika), emitowanym obecnie w POP TV i Nova TV. W lutym 2007 roku Đurić wystąpił w serbskiej telewizji B92 w krótkich segmentach Đurine žute minute, będących nieco inną wersją jego szeroko popularnego skeczu „Ðurine kućne čarolije”, który prezentował w Top Lista Nadrealista. Segmenty te zebrały głównie negatywne recenzje i zostały szybko zdjęte z anteny. W grudniu 2008 roku połączył siły z Bombaj Štampa na koncercie w Sarajewie, w którym wzięli udział oryginalny gitarzysta Nedim Babović i perkusista Dragan Bajić wraz z basistą Ernie Mendillo (The Brandos). Następnie odbyło się więcej koncertów, a wiosną 2010 roku wydany zostanie album z nowym materiałem.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii Branko Đurić, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.