(Fatoumata Diawara)

(Fatoumata Diawara) - znana z pracy przy takich projektach: «Timbuktu» (2014), «Timbuktu» (2014), «Yao» (2019), «Yao» (2019), «Une journée avec Balavoine» (2024),

Urodzona w 1982 roku, Fatoumata Diawara spędziła wczesne lata w Abidżanie w dużej rodzinie. Jej matka jest tancerką, a ojciec prowadzi stowarzyszenie tradycyjnych widowisk. To on wprowadził ją w taniec i grę na gitarze. W wieku 9 lat, po nagłej śmierci starszej siostry, została adoptowana przez ciotkę, aktorkę, która mieszka w Mali. W 1997 roku Fatoumata Diawara została dostrzeżona przez reżysera Cheicka Oumara Sissoko, który zatrudnił ją do filmu "La Genèse" (nagroda "Un certain regard" na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1999 roku), aby zagrała główną rolę żeńską. W 1998 roku wyjechała do Francji, aby pracować w Théâtre des Bouffes du Nord przy adaptacji sztuki "Antygona" autorstwa Jean-Louisa Sagot-Duvauroux. Wystąpiła w kilku filmach fabularnych, w tym "Sia: Le Rêve du python" (Specjalna Nagroda Jury na Fespaco w 2001 roku). W 2002 roku uciekła przed przymusowym małżeństwem z kuzynem, dołączając do Royal luxury company i spędzając sześć lat w trupie. Według Jean-Luca Courcoult, „Mogła trochę śpiewać, nie grała dobrze, ale szukałem temperamentu, czegoś innego”. W listopadzie 2006 roku została wybrana do odegrania głównej roli żeńskiej w Opéra du Sahel w Bamako.

Wtedy została zauważona przez Cheicka Tidiane Secka. Uczestniczyła w nagraniu albumu Dee Dee Bridgewater. W tym samym czasie poznała Oumou Sangaré, która poprosiła ją o nagranie jej albumu "Seya". Fatoumata Diawara postanawia wtedy rozpocząć muzyczną przygodę i zaczyna pracować nad własnym repertuarem. Kontynuuje również swoje doświadczenia w kinie, grając m.in. w filmie "It's going to rain on Conakry" gwinejskiego reżysera Cheicka Fantamady Camara, gdzie wciela się w rolę młodej piosenkarki. W 2007 roku zagrała rolę Karaby w musicalu "Kirikou i Karaba", inspirowanym kreskówką "Kirikou i czarownica" autorstwa Michela Ocelota. Jednocześnie pracuje nad płytą musicalu. Cheick Tidiane Seck oferuje jej wówczas nagranie na swojej płycie "Sabaly". Ma okazję śpiewać z Herbie Hancockiem ("The Imagine project", nagroda Grammy w 2011 roku) lub Hankiem Jonesem. Jednocześnie nagrywa na różnych płytach.

Zaangażowana jest w walkę z obrzezaniem w swoim regionie pochodzenia w Mali. W 2012 roku zarządzała produkcją teledysku przeciwko okupacji północy kraju przez dżihadystów, co doprowadziło ją do występu w filmie "Timbuktu", wielokrotnie nagradzanym Cezarami w 2015 roku.

W 2017 roku Fatoumata Diawara przyczyniła się do malijskiego projektu Matthieu Chedida "Lamomali". W 2018 roku wydała swój drugi solowy album "Fenfo", wyprodukowany przez Matthieu Chedida.

Damon Albarn i Jamie Hewlett zapraszają malijską piosenkarkę do nowego fragmentu swojej wspólnej serii Song Machine w 2020 roku i prezentują ją w teledysku i piosence "Sorry" zespołu Gorillaz.

W 2022 roku zagrała w operze Damona Albarna i Abderrahmane Sissako, zatytułowanej "Le Vol de Boli" i poświęconej kradzieży malijskiego animistycznego fetyszu przez francuskiego etnologa i krytyka sztuki Michela Leirisa dla Musée de l'Homme. W jednym ze swoich tekstów, "The Phantom Africa", Michel Leiris wyraża wstyd z powodu kradzieży tego fetyszu. Jednak pozostał on we Francji i jest obecnie wystawiany w Musée du Quai Branly.

Najważniejsze dzieła (Fatoumata Diawara)

Cała filmografia (Fatoumata Diawara)