(Karel Steklý)

Zaczynał w różnych wędrownych trupach teatralnych. W latach 1928–1938 pracował jako inspicjent i rekwizytor w Teatrze Wyzwolonym. Roli inspicjenta użyczył również w filmie Voskovca i Wericha "Proch i benzyna". Od 1933 roku zaczął również pisać scenariusze filmowe, początkowo dla innych reżyserów (np. Václava Wassermana), później tylko dla własnych filmów. Jakość artystyczna tych scenariuszy była jednak bardzo nierówna – wśród jego scenariuszy można znaleźć zarówno filmy znakomite, jak i zupełnie przeciętne. W Teatrze Wyzwolonym, na sugestię Jana Wericha, adaptował sztuki dla dzieci (np. "Wyspa dynamitu", "Cudowny kapelusz") i pisał własne baśnie, których głównym bohaterem był Kapitan Bublas (np. "Alibaba i czterdziestu rozbójników").

Zaczął reżyserować po drugiej wojnie światowej, w 1945 roku. Przez całe życie był całkowicie konformistyczny wobec panującego reżimu i kręcił dzieła o wyraźnie politycznym zabarwieniu, ideologicznie bardzo problematyczne. Z tego powodu dziś cała jego kariera artystyczna jest uważana za bardzo nierówną i społecznie kontrowersyjną. Oprócz filmów bardzo dobrej jakości i atrakcyjnych dla widza, nakręcił wiele dzieł przeciętnych lub wręcz poniżej przeciętnej. Jako zdyscyplinowany członek KPČ był często nagradzany, odznaczany i artystycznie protegowany przez ówczesny komunistyczny reżim za swoje stanowisko polityczne. W 1973 roku otrzymał tytuł Artysty Narodowego.