Denise Filiatrault (Denise Filiatrault) - znana z pracy przy takich projektach: «Mado» (1976), «Mado» (1976), «Gina» (1975), «Gina» (1975), «Laurence Anyways» (2012),
Denise Filiatrault (ur. 16 maja 1931 r.) to kanadyjska aktorka i reżyserka.
Status gwiazdy telewizji zdobyła w latach 60., występując u boku Dominique Michel w serialu Radio-Canada „Moi et l'autre” (1967–71) oraz w wielu edycjach corocznego noworocznego programu specjalnego Radio-Canada „Bye Bye”. Dalsze sukcesy odniosła w produkcjach „Chez Denise” (1978–1982), „Le 101, avenue des Pins” (1984–85) oraz „Denise... aujourd'hui” (1990–91).
Poza karierą telewizyjną Filiatrault występowała w filmach i w teatrze, w szczególności w dziełach Michela Tremblay. Była znana z ról zarówno komediowych, jak i dramatycznych, takich jak w filmie Gillesa Carle'a „Śmierć drwala” (La Mort d'un bûcheron) z 1973 roku, filmowej wersji „Dawno temu na Wschodzie” (Il était une fois dans l'Est) André Brassarda z 1974 roku, „Ginie” Denysa Arcanda z 1975 roku, „Jestem daleko od ciebie, kochanie” (Je suis loin de toi mignonne) Claude'a Fourniera z 1976 roku, „Fantastice” z 1980 roku oraz w filmie Carle'a „Rodzina Plouffe” (Les Plouffe) z 1981 roku, gdzie wcieliła się w postać udręczonej Cécile.
Po „Rodzinie Plouffe” Filiatrault zrobiła przerwę od kina, koncentrując się bardziej na pisaniu i reżyserii teatralnej oraz komediach letnich. Następnie postanowiła spróbować swoich sił w reżyserii filmowej, adaptując powieść Tremblay „C't'à ton tour, Laura Cadieux” na film „Twoja kolej, Lauro Cadieux” (It's Your Turn, Laura Cadieux) z 1998 roku, przedstawiając świat kobiet z nadwagą pragnących miłości i czułości. Filiatrault postawiła na prosty, lecz skuteczny styl, który wyeksponował talenty silnych kobiecych postaci pierwszoplanowych. Ta komediodramatyczna produkcja odniosła tak wielki sukces, że Filiatrault napisała i wyreżyserowała kontynuację „Laura Cadieux II” (Laura Cadieux... la suite) z 1999 roku, w której dalej rozwijała postacie i ich świat.
W 2002 roku stworzyła nową komedię fantasy „Odyseja Alice” (L'Odyssée d'Alice Tremblay), która spotkała się z chłodnym przyjęciem krytyków i widzów. W 2003 roku, wykorzystując popularność swoich filmowych postaci, Filiatrault zrealizowała dla stacji TVA miniserial telewizyjny „Mały świat Laury Cadieux” (Le Petit monde de Laura Cadieux), a następnie zajęła się nowym filmem „Słodko-gorzkie wspomnienia” (Ma vie en cinémascope) z 2004 roku – dramatem biograficznym o piosenkarce z lat 30.–50. Alys Robi (w tej roli Pascale Bussières).
Jako dyrektor artystyczna Théâtre du Rideau Vert, w styczniu 2015 roku została wraz z teatrem skrytykowana przez koalicję montrealskich grup artystycznych za spektakl końca roku, w którym biały aktor wcielił się w postać hokeisty P.K. Subbana, stosując blackface. Filiatrault odpowiedziała, że jest „wstrząśnięta, oburzona i upokorzona” tą reakcją, dodając, że pracuje w show-biznesie od 60 lat i była pierwszą osobą, która zatrudniła czarnoskórego Quebecczyka w telewizji.