Richard Basehart (Richard Basehart)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

John Richard Basehart (31 sierpnia 1914 – 17 września 1984) był amerykańskim aktorem. W latach 60. wystąpił w telewizyjnym dramacie science fiction „Podwodna flota” (Voyage to the Bottom of the Sea) w roli admirała Harrimana Nelsona.

Jedną z jego najbardziej znanych ról filmowych była postać akrobaty znanego jako „Błazen” w cenionym włoskim filmie „La strada” w reżyserii Federico Felliniego. Wystąpił również jako morderca w klasyce kina noir „Szedł nocą” (He Walked by Night, 1948), jako psychotyczny członek klanu Hatfieldów w „Roseanna McCoy” (1949), jako Izmael w „Moby Dicku” (1956) oraz w dramacie „Decyzja przed świtem” (Decision Before Dawn, 1951). Był żonaty z nominowaną do Oscara włoską aktorką Valentiną Cortese, z którą miał jednego syna przed rozwodem w 1960 roku. Cortese i Basehart zagrali razem w filmie Roberta Wise’a „Dom na wzgórzu Telegraph Hill” (The House on Telegraph Hill, 1951).

Basehart był znany z głębokiego, charakterystycznego głosu i był płodnym narratorem w wielu projektach telewizyjnych i filmowych, od pełnometrażowych produkcji po filmy dokumentalne. W 1980 roku Basehart był narratorem miniserialu autorstwa Petera Arnetta pt. „Wietnam: Wojna dziesięciu tysięcy dni” (Vietnam: The Ten Thousand Day War), który opisywał Wietnam i jego bitwy od kapitulacji Japonii 2 września 1945 roku do ostatecznej ewakuacji amerykańskiej ambasady 30 kwietnia 1975 roku. W odcinku pilotażowym serialu telewizyjnego „Zasadzka i kara” (Knight Rider) wystąpił jako miliarder Wilton Knight. Jest również narratorem w napisach początkowych serialu.

W 1971 roku w westernie CBS „Strzały z Gunsmoke” (Gunsmoke) z Jamesem Arnessem, Basehart zagrał „Kapitana Sligo” – komicznego Irlandczyka z oswojonym bawołem, który negocjuje wadliwy, ale legalny zakup bydła i w niekonwencjonalny sposób zaleca wdowę z dwójką dzieci, graną przez Salome Jens. Basehart wystąpił w odcinku „Strefy zmierzchu” (The Twilight Zone), „Hawaii Five-O” oraz jako Hannibal Applewood, znęcający się nad uczniami nauczyciel w serialu „Domek w prerii” (Little House on the Prairie) w 1976 roku.

W 1972 roku pojawił się w odcinku „Columbo” pt. „Sztylet umysłu”, w którym wraz z Honor Blackman zagrał małżeństwo aktorów teatralnych, stanowiących luźną parodię Laurence'a Oliviera i Vivien Leigh. W kinie pełnometrażowym zagrał rolę drugoplanową lekarza w filmie „Szał” (Rage, 1972), wyreżyserowanym przez George'a C. Scotta, w którym ten główny aktor również wystąpił. Zagrał w kilku filmach telewizyjnych, m.in. „Jedyny ocalały” (Sole Survivor, 1970) i „Ludzie ptaki” (The Birdmen, 1971). Oba były oparte na prawdziwych historiach z czasów II wojny światowej.

Zmarł w wieku 70 lat w wyniku serii udarów. Na miesiąc przed śmiercią Basehart był spikerem podczas ceremonii zamknięcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles w 1984 roku.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Richard Basehart”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.