Jacques Dufilho (Jacques Dufilho)

Jacques Dufilho (Jacques Dufilho) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Zazie dans le Métro» (1960), «Zazie w metrze» (1960), «Nosferatu the Vampyre» (1979), «Nosferatu wampir» (1979), «War of the Buttons» (1962),

Jacques Dufilho był francuskim komikiem, urodzonym 19 lutego 1914 roku w Bègles (Gironda, Francja), a zmarłym 28 sierpnia 2005 roku w Ponsampère (Gers, Francja).

Pochodzący z południowo-zachodniej Francji Jacques-Gabriel Dufilho studiował rolnictwo, a następnie udał się do Paryża, aby oddać się pasji malarstwa i rzeźby. To właśnie tam poznał Charlesa Dullina, wybitną postać świata teatru, który zaszczepił w nim pasję do sceny. W 1951 roku zadebiutował w teatrze kabaretowym u boku Agnès Capri. Jacques Dufilho zaczynał od skeczów, by później przejść na wielki ekran. W 1939 roku wziął udział w projekcie Marca Allégreta w filmie „Le Corsaire”, jednak produkcja pozostała niedokończona. Jacques Dufilho nie przejął się tym, gdyż dwa lata później zagrał drwala w pełnometrażowym filmie André Zwobady „Croisières Sidérales”.

W kolejnych latach aktor seryjnie grał w kinie, lecz szeroka publiczność dostrzegła go dopiero w 1949 roku w filmie „La Ferme des Sept Péchés” w reżyserii Jean-Devaivre'a. Jacques Dufilho występował również w teatrze, debiutując w sztuce Dostojewskiego „Bracia Karamazow” w reżyserii André Barsacqa. Po wybuchu II wojny światowej Jacques Dufilho służył w 2. Pułku Huzarów, a konkretnie w grupie rozpoznawczej 29. dywizji piechoty, za co w 1998 roku został odznaczony Legionsm Honorowym. W 1953 roku wystąpił w sztuce Moliera „ lekarz mimo woli” pod kierownictwem Jean-Pierre'a Darrasa. W roku następnym powrócił do Théâtre de l'Atelier z André Barsacqiem w spektaklu „Colombe” Jeana Anouilha. Nadal grał w kinie, m.in. w filmie „Marie-Antoinette, Reine De France” Jeana Delannoya z 1956 roku. W tym samym roku, u tego samego reżysera, wystąpił w „Notre-Dame De Paris”.

W latach 1961 i 1962 Jacques Dufilho powrócił na scenę z André Barsacqiem w „Les Maxibules” Marcela Aymé oraz „Skąpcem” Moliera. Aktor zapisał się w pamięci widzów rolą w „Opiekunie”, adaptacji angielskiej sztuki „The Caretaker” Harolda Pintera. Rok 1978 przyniósł nowy zwrot w karierze Jacques'a Dufilho dzięki filmowi „Le Crabe-Tambour” Pierre'a Schoendoerffera; za interpretację roli głównego mechanika został nagrodzony Oscarem francuskim (César) w kategorii najlepszej roli drugoplanowej. W 1980 roku zagrał Adriena Dussarta w filmie „A bad son” Claude'a Sauteta, co przyniosło mu drugą nagrodę César w tej samej kategorii. W teatrze, w 1988 roku, aktor otrzymał nagrodę Molière du Comédien za rolę w sztuce Herba Gardnera „Je Ne Suis Pas Rappaport” w reżyserii Georges'a Wilsona. Na przestrzeni lat Jacques Dufilho grał pod kierunkiem Louisa Malle'a, Claude'a Chabrola, André Hunebelle'a, Yves'a Roberta i wielu innych. W 1999 roku wystąpił w filmie „C'est Quoi La Vie?” François Dupeyrona, co zaowocowało kolejną nominacją do Césara. W telewizji otrzymał nagrodę Seven d'Or dla najlepszego aktora za rolę w filmie „Une Femme Innocente”. W 2003 roku wydał autobiografię „Les Sirènes Du Bateau-Loup”, opublikowaną przez wydawnictwo Fayard.

Aktor zmarł 28 sierpnia 2005 roku w Ponsampère w wieku 91 lat, po zagraniu swojej ostatniej roli w filmie „Up There, A King Above The Clouds” Pierre'a Schoendoerffera.

Najważniejsze dzieła Jacques Dufilho (Jacques Dufilho)

Cała filmografia Jacques Dufilho (Jacques Dufilho)