(Roberto Muñiz)

(Roberto Muñiz) - znany z pracy przy tego typu projektach: «They Joined the Front» (2012), «Ils ont rejoint le Front» (2012),

Roberto Muniz (arab. روبرتو مونيز), urodzony 17 lipca 1923 roku w General Villegas w Argentynie, a zmarły w Algierze 12 listopada 2022 roku, był aktywistą i bojownikiem o niepodległość Algierii.

Roberto Muniz, nazywany „Mahmoudem Argentyńczykiem”, był najmłodszym z rodzeństwa. Urodził się w skromnej rodzinie rolniczej, w której walka o godność nie była pustym hasłem, i od bardzo wczesnych lat uczył się zarabiać na życie. Jako dziecko pomagał ojcu w polu. Syn chłopca, mieszkał 500 km od argentyńskiej stolicy. Pracował w polu aż do 8. roku życia.

Był sekretarzem generalnym „Argentyńskiej Partii Robotniczej”. Po zakazie działalności peronizmu i utracie pracy w fabryce Siam, gdzie pełnił funkcję delegata, Muñiz wyemigrował do Córdoby, gdzie nadal pozostawał aktywny w związkach zawodowych. Wyróżniający się jako obrońca spraw upokorzonych i uciśnionych, Roberto Muniz szybko zaangażował się w sprawę algierską. Po nawiązaniu kontaktu z członkami Algierskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego (FLN) nie szczędził wysiłków, aby organizować i uczestniczyć w ich spotkaniach w stolicy Argentyny. Było to bezinteresowne i szczere oddanie. Miało to miejsce w pierwszych latach Algierskiej Wojny o Wyzwolenie Ludu, która rozpoczęła się w 1954 roku. Sprawa FLN była dla niego priorytetem i przez lata prowadził kampanię na jej rzecz. Zaangażowanie to przyciągnęło uwagę przedstawicieli FLN, którzy zasugerowali mu przeniesienie pomocy rewolucji na wyższy poziom.

W 1959 roku, w samym środku wojny algierskiej, rewolucjoniści, słabo wyposażeni militarnie, ponosili ciężkie straty. Muñiz jeszcze bardziej oddał się tej sprawie: algierscy rewolucjoniści rozpaczliwie potrzebowali techników i wykwalifikowanych specjalistów do zakładania konspiracyjnych fabryk broni. W tamtym czasie udawało im się produkować jedynie granaty, a dostawy broni długiej docierały sporadycznie i zawsze w niewystarczających ilościach. Muñiz, który był już żonaty z Alfonsą, pracownicą tekstylną i ówczesną delegatką w Alpargatas, zostawił wszystko i wyjechał do Paryża. W listopadzie 1959 roku przybył do Maroka i dołączył do lokalnej bazy FLN. Roberto Muniz, pseudonim Mahmoud (jego nom de guerre, a raczej rewolucyjny pseudonim), pracował w warsztatach produkcji broni dla djounoud z ALN.

Po odzyskaniu niepodległości, w 1962 roku, do Algierii dołączyła jego żona Olga. Wybrał obywatelstwo algierskie i oficjalnie stał się Mahmoudem Roberto Munizem. Pracował w Sonelgaz do 1980 roku. Jego syn Mahmoud-Luis, obecnie państwowy inżynier hydraulik, uczęszczał do szkoły Chazot, a następnie do liceum El Idrissi w Algierze, zanim ukończył studia na Uniwersytecie Bab-Ezzouar. Wyjechał do Argentyny, gdzie mieszkał przez trzy lata, zanim zdecydował się wrócić do Algierii. Roberto Mahmoud Muniz spędził resztę swojego życia w mieszkaniu na wzgórzach nad Algierem.

O jego udziale w Algierskiej Wojnie o Wyzwolenie opowiada film dokumentalny „Muniz, the Argentinian in the Argentinian Revolution” autorstwa Nestora Antonio Suleimana (2020). Roberto Mahmoud Muniz zmarł w Algierze 12 listopada 2022 roku.

Najważniejsze dzieła (Roberto Muñiz)

Cała filmografia (Roberto Muñiz)