(Félix Colozzi)

(Félix Colozzi) - znany z pracy przy tego typu projektach: «They Joined the Front» (2012), «Ils ont rejoint le Front» (2012),

Félix Louis Giro Colozzi (فيليكس كولوزي), urodzony 12 marca 1930 roku w Algierze, a zmarły 14 lutego 2025 roku w wieku 95 lat w Longjumeau (Francja), był związkowcem i bojownikiem Fiday walczącym o niepodległość Algierii.

Félix Louis Giro Colozzi urodził się 12 marca 1930 roku w Algierze. Pochodzący z europejskiej rodziny mieszkającej w Algierii, dorastał w kontekście naznaczonym nierównościami i dominacją kolonialną. Od wczesnych lat angażował się w walkę o niepodległość u boku innych aktywistów pochodzenia europejskiego, takich jak Henri Maillot, Fernand Iveton i Maurice Laban.

Od młodości Félix Colozzi działał w Generalnej Konfederacji Pracy (CGT) i wstąpił do Algierskiej Partii Komunistycznej (PCA). W obliczu zaostrzenia konfliktu PCA powołała Komitety Obrony Wolności (CDL) – konspiracyjne sieci walki zbrojnej. W 1956 roku jego zaangażowanie przybrało bardziej radykalny obrót, gdy na mocy porozumienia między Abane Ramdane a kierownictwem PCA wstąpił indywidualnie w szeregi Armii Wyzwolenia Narodowego (ALN). Jako aktywny członek komanda uderzeniowego Wielkiego Algieru pod dowództwem Abdelkadera Guerroudja, Félix Colozzi brał udział w kilku operacjach sabotażowych wymierzonych w administrację kolonialną. Jedną z jego najbardziej znaczących akcji było podpalenie magazynu Bouchonneries Internationales w 1956 roku, jeden z pierwszych spektakularnych ataków przeprowadzonych przez miejski ruch oporu w Algierze. Akt ten uderzał w interesy ekonomiczne administracji kolonialnej i był częścią strategii nękania rządu francuskiego. Aresztowany wkrótce potem, Félix Colozzi został skazany na dożywocie i więziony w kilku zakładach karnych, w tym w Serkadji i Lambèze. Dzielił los wielu aktywistów więzionych i torturowanych przez reżim kolonialny.

Uwolniony w 1962 roku, tuż po odzyskaniu niepodległości, Félix Colozzi zdecydował się pozostać w Algierii i uzyskał algierskie obywatelstwo. Studiował inżynierię w Bułgarii, po czym powrócił, by służyć swojej przybranej ojczyźnie jako dyrektor w różnych instytucjach publicznych aż do przejścia na emeryturę w 1992 roku. Przez całe życie pozostał świadkiem i depozytariuszem pamięci. Wydał książkę pt. „Wspomnienia z więzienia: 1956–1962” oraz brał udział w różnych filmach dokumentalnych o walce o niepodległość, w tym w produkcji „Dołączyli do frontu” w reżyserii Jeana Asselmeyera z 2012 roku.

Félix Colozzi zmarł 14 lutego 2025 roku w wieku 95 lat w Longjumeau we Francji. Przed śmiercią wyraził wolę, aby zostać pochowanym w Algierii, kraju, za który walczył. Jego pogrzeb odbył się na Placu Męczenników na cmentarzu El Alia w Algierze, w obecności licznych osobistości i byłych bojowników ruchu oporu. Prezydent Abdelmadjid Tebboune oddał mu hołd, uznając jego oddanie i poświęcenie dla Algierii, której służył aż do ostatniego tchnienia.

Najważniejsze dzieła (Félix Colozzi)

Cała filmografia (Félix Colozzi)