(Jim Zorn)

(Jim Zorn) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Jim Zorn przekształcił nowo powstałych Seattle Seahawks z pełnych nadziei nowicjuszy w realnych pretendentów do zwycięstwa, będąc pierwszym podstawowym quarterbackiem w historii klubu i zapisując się w pamięci jako jeden z najbardziej ekscytujących scramblerów swojej ery. Urodzony 10 maja 1953 roku w Whittier w Kalifornii, Zorn uczęszczał do Gahr High School w Cerritos, a następnie grał w Cerritos College (1971–1972) i Cal Poly Pomona (1973–1974), gdzie reprezentował również drużynę lekkoatletyczną w rzucie oszczepem. Mimo owocnych sezonów na studiach, Zorn nie został wybrany w drafcie w 1975 roku; krótko podpisał kontrakt z Dallas Cowboys, z którym jednak zerwano przed sezonem regularnym. Spędził rok poza futbolem, zanim w 1976 roku szansę dało mu nowo utworzone Seattle Seahawks.

W latach 1976–1984 Zorn wystąpił w podstawowym składzie Seattle w 100 meczach, zdobywając w ciągu dziewięcioletniego stażu 20 122 jardów powietrznych, rzucając 107 podań na touchdown i zdobywając 1 491 jardów biegowych przy 17 touchdownach z biegów. Nazwany Najlepszym Debiutantem Ofensywnym AFC w 1976 roku, w 1978 roku otrzymał wyróżnienie All-Pro w drugiej drużynie i poprowadził Seahawks do ich pierwszych dwóch z rzędu zwycięskich sezonów (bilans 9-7 zarówno w 1978, jak i 1979 roku). Stał się zaledwie trzecim zawodnikiem w historii NFL, który rzucił dla 10 000 jardów w swoich pierwszych czterech sezonach. Trener Chuck Knox posadził Zorna na ławce w połowie sezonu 1983, stawiając na Dave'a Kriega, co sprowadziło go do roli rezerwowego do końca 1984 roku. Następnie krótkie epizody w Green Bay (1985), Winnipeg Blue Bombers (1986) i Tampa Bay (1987) zakończyły jego karierę zawodniczą.

Jego największe osiągnięcia ukazały pionierski blask ery ekspansji ligi: inauguracyjny sezon 1976, w którym poprowadził NFL z 439 próbami podań i ustanowił rekord dla nowo powstałych drużyn z wynikiem 2 571 jardów powietrznych, zdobywając tytuł Najlepszego Debiutanta Ofensywnego AFC; powrót po kontuzji kolana 30 października 1977 roku, kiedy to rzucił cztery touchdowny przeciwko Buffalo Bills, zapewniając Seattle drugie zwycięstwo w sezonie; oraz przełomową kampanię w 1978 roku, w której zanotował 3 283 jardy powietrzne, 290 jardów biegowych i sześć touchdownów z biegów, zajmując trzecie miejsce w głosowaniu na Najlepszego Zawodnika Ofensywnego oraz MVP, co poprowadziło Seahawks do ich pierwszego zwycięskiego sezonu.

Po przejściu na emeryturę Zorn spędził dziewięć lat jako trener w trzech uczelniach – Boise State (1988–1991), Utah State (1992–1994) i Minnesota (1995–1996) – zanim w 1997 roku powrócił do NFL jako asystent ofensywy w Seattle. Pełnił funkcję trenera quarterbacków w Detroit Lions (1998–2000), a następnie wrócił do Seattle jako trener quarterbacków (2001–2007), pomagając Mattowi Hasselbeckowi w zdobyciu trzech nominacji do Pro Bowl i ustanowieniu rekordów klubu, w tym 3 966 jardów powietrznych w 2007 roku. Mianowany głównym trenerem Washington Redskins w 2008 roku, osiągnął bilans 12-20 w ciągu dwóch sezonów, po czym powrócił do trenowania quarterbacków w Baltimore (2010) i Kansas City (2011–2012). W 2020 roku pełnił funkcję głównego trenera i general managera drużyny Seattle Dragons w lidze XFL. Wprowadzony do Ring of Honor Seattle Seahawks w 1991 roku oraz do Sportowej Hali Sław stanu Waszyngton w 2008 roku, Zorn wciąż zajmuje czwarte miejsce w historii klubu zarówno pod względem jardów powietrznych, jak i podań na touchdown.

Najważniejsze dzieła (Jim Zorn)

Cała filmografia (Jim Zorn)