(Chico Peres Smith)

(Chico Peres Smith) - , Zdjęcia znany z pracy przy tego typu projektach: «HUMAN ERROR» (0000), «HUMAN ERROR» (0000),

Chico Peres Smith to filmowiec i artysta mediów, którego twórczość bada kruche granice między analogową pamięcią a cyfrowym rozpadem. Jego praktyka — obejmująca eksperymentalne dokumenty, liryczne krótkie formy oraz kino zaangażowane społecznie — analizuje sposób, w jaki technologie pośredniczą w kształtowaniu tożsamości, migracji i pamięci zbiorowej.

Wybrane Prace

Tomorrow Doesn’t Exist (2024)

Oparta na estetyce glitchu analiza kultury ekranu, ustrukturyzowana jako tryptyk rozpadających się proporcji obrazu (9:16, 4:3, 16:9). Tworzony z ręki kolażowy szkicownik staje się w filmie zarówno tematem, jak i blueprintem strukturalnym, stawiając pytanie o to, co przetrwa w procesie erozji mediów.

Fogo Frio (2024)

Niesamowity film krótkometrażowy, który śledzi widmowe obrzeża tożsamości poprzez kontemplacyjne obrazy i zdestabilizowane pejzaże dźwiękowe.

Tummo (2024)

Minimalistyczna medytacja nad wewnętrzną transformacją, w której abstrakcyjne wizualia i rytmiczny montaż przywołują żar autokreacji.

VDO-POEM: Lisbon Revisited (2010)

Hipnotyczna adaptacja poezji Fernando Pessoi, łącząca tekstury taśmy 16mm z cyfrowymi artefaktami, aby zbadać pęknięcia nostalgii.

L’Île da Saudade (2017)

Montaż pełnometrażowego, zaangażowanego społecznie dokumentu o historiach mówionych portugalskiej diaspory w Montrealu, kładącego nacisk na haptyczną konserwację narracji migrantów.

Dead Dicks (2019)

Jako koproducent i montażysta Smith pomógł przekształcić ten gatunkowy, eksperymentalny horror w nagrodzoną produkcję, która miała premierę na festiwalu Fantasia, badając zagadnienia zdrowia psychicznego i więzi między rodzeństwem.

Praktyka Kolaboracyjna

Twórczość Smitha rozkwita w przestrzeni liminalnej między samotną kreacją a zbiorowym działaniem. Jako współorganizator Raindance Montreal buduje mosty między eksperymentalnymi filmowcami a oddolnymi społecznościami. Jego współprace montażowe (np. Dead Dicks) oraz projekty partycypacyjne (np. historie mówione dla Centre d’histoire de Montréal) ujawniają przekonanie o kinie jako formie zarówno osobistej ekspresji, jak i dialogu społecznego.

Wykształcenie i Inspiracje

Absolwent Lisbon Theatre & Film School, Smith łączy w swojej metodologii europejskie tradycje awangardowe z północnoamerykańskim etosem DIY. Jego inspiracje rozciągają się od archeologii mediów Chrisa Markera po społeczną praktykę Agnès Varda, przefiltrowaną przez pryzmat ery post-internetowej.

Aktualne Obszary Z 관심iań

Smith rozwija nowe prace, w których pogłębia eksplorację następujących zagadnień:

Materialność cyfrowego rozpadu (glitch art)

Narracje migrantów jako miejsca archiwalnego oporu

Kino ręcznie robione (archiwalne taśmy 16mm/8mm, kolażowe szkicowniki) jako przeciwwaga dla kultury algorytmicznej.

Najważniejsze dzieła (Chico Peres Smith)

Cała filmografia (Chico Peres Smith)