Arturo Ripstein (Arturo Ripstein)

Arturo Ripstein y Rosen (ur. 13 grudnia 1943) jest meksykańskim reżyserem filmowym.

Ripstein rozpoczął swoją kariękę w kinie, pracując jako niezatytułowany asystent reżysera u Luisa Buñuela. W 1965 roku wyreżyserował swój pierwszy pełnometrażowy film, „Tiempo de Morir”. Scenariusz napisany przez Carlosa Fuentesa i Gabriela Garcíę Márqueza zapoczątkował tradycję tworzenia niezależnych filmów opartych na tekstach uznanych latynoamerykańskich autorów. Jego film „Seduction” z 1981 roku został zgłoszony do 12. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Moskwie, a film „Love Lies” z 1989 roku – do 16. edycji tego festiwalu. W 1997 roku Ripstein otrzymał Narodową Nagrodę w dziedzinie Sztuki i Nauki, będąc drugim filmowcem po Buñuelu, który tego dokonał. Niektóre z filmów Ripsteina, zwłaszcza te wcześniejsze, „eksponowały postaci targane daremnym przymusem ucieczki przed własnym przeznaczeniem”. Wiele z jego dzieł kręconych jest w tandetnych wnętrzach, z ponurą, brązową kolorystyką, z udziałem nędznych i żałosnych bohaterów, którym udaje się jednak osiągnąć cień patosu i godności. Według Jonathana Crowa film „Asi Es la Vida” „odważnie przekształca antyczną grecką tragedię „Medea”, wykorzystując zawrotną liczbę retrospekcji i środków brechtowskich”. Z kolei „Deep Crimson” jest według „New York Times” „zaciekle antyromantycznym portretem otyłej pielęgniarki i nędznego, drobnego gigolo, których niezdarny plan oszukania kolejnych samotnych kobiet i wyłudzenia ich oszczędności życia przeradza się w krwawą serię morderstw”.