Lena Olin (Lena Olin)

Lena Maria Jonna Olin (ur. 22 marca 1955) jest szwedzką aktorką. Otrzymała nominacje do Oscara, Złotego Globu, nagrody BAFTA oraz Primetime Emmy.

Pod opieką filmowca Ingmara Bergmana zadebiutowała na ekranie w niewielkiej roli w jego filmie „Twarzą w twarz” (1976). Po ukończeniu szkoły dramatycznej Olin dołączyła do Królewskiego Teatru Dramatycznego, a następnie wystąpiła w filmach Bergmana „Fanny i Aleksander” (1982) oraz „Po próbie” (1984). Międzynarodowy przełom w jej karierze nastąpił dzięki roli wolnomyślicielki-artystki w „Nieznośnej lekkości bytu” (1988), za którą otrzymała nominację do Złotego Globu w kategorii Najlepsza Aktorka Wspierająca.

Olin zdobyła kolejne uznanie krytyków za kreację żydowskiej ocalałej w komediodramacie „Wrogowie, historia miłosna” (1989), za którą została nominowana do Oscara w kategorii Najlepsza Aktorka Wspierająca, oraz rolę znęcanej żony w komediodramacie „ czekolada” (2000), która przyniosła jej nominację do nagrody BAFTA dla Najlepszej Aktorki Wspierającej. Wśród jej pozostałych ról filmowych znajdują się: „Przygody Picassa” (1978), „Havana” (1990), „Romeo krwawi” (1993), „Pan Jones” (1993), „Dziewiąte wrota” (1999), „Królowa potępionych” (2002), „Casanova” (2005), „Lektorka” (2008), „Remember Me” (2010), „Maya Dardel” (2017) oraz „Żona artysty” (2019).

W telewizji Olin wystąpiła jako agentka KGB Irina Derevko w thrillerze szpiegowskim „Alias” (2002–2006), co przyniosło jej nominację do nagrody Primetime Emmy dla Wybitnej Aktorki Wspierającej w serialu dramatycznym. Jej inne role telewizyjne obejmują sitcom „Welcome to Sweden” (2014–2015), serial dramatyczny „Riviera” (2017–2020) oraz serial dramatyczny „Hunters” (2020–2023).

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Lena Olin”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.