(Jean Asselmeyer)

(Jean Asselmeyer) - Reżyser, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Two Lives for Algeria and All the Wretched of the Earth» (2025), «Deux Vies Pour l'Algérie Et Tous Les Damnés De La Terre» (2025), «They Joined the Front» (2012), «Ils ont rejoint le Front» (2012),

Jean Asselmeyer jest dokumentalistą i oddanym aktywistą. Urodził się 11 stycznia 1944 roku w Mulhouse i mieszkał pomiędzy Francją a Niemcami, gdzie prowadził kampanie u boku postaci rewolucyjnych, takich jak Rudy Dutschke.

Od lat 1967–68 Jean Asselmeyer żył pomiędzy Francją a RFN. W 1967 roku działał w Republice Federalnej Niemiec u boku Rudiego Dutschke, znanego jako „Czerwony Rudy”, w Socjalistycznej Partii Studenckiej (SDS), a następnie w Niemieckiej Pomocy Czerwonej, będąc blisko z „antyimperialistycznym” wydawnictwem „TriKont” (Tricontinental). W 1973 roku założył grupę rewolucyjną i według doniesień osobiście prowadził kurs szkolenia partyzanckiego. Pełnił funkcję łącznika między obrońcami Andreasa Baadera a grupami rewolucyjnymi w Monachium.

W 1976 roku powrócił do Francji, gdzie założył magazyn „Combattants anti-impérialiste” (bojownicy antyimperialistyczni). W połowie lat 70. był jednym z głównych liderów „Międzynarodowego Komitetu Obrony Więźniów Politycznych w Europie Zachodniej” (CIDPPEO), założonego w Utrechcie w Holandii w grudniu 1974 roku z inicjatywy międzynarodowego kolektywu prawników, w tym Klausa Croissanta. Zorganizował we Francji całą kampanię wsparcia i obrony więźniów z RFN oraz pisał artykuły do prasy pod różnymi pseudonimami.

Jako filmowiec Jean Asselmeyer uczestniczył w 1975 roku w produkcji filmu „De Qui Dépend Que L'Oppression Demeure?” (Od kogo zależy, że ucisk trwa?) autorstwa Pierre-André Boutanga i Freda Mohra – filmu o walce zbrojnej w Niemczech, wyemitowanego na kanale TF1. Współpracował również z wpływowymi niemieckimi reżyserami, takimi jak Rainer Werner Fassbinder i Volker Schlöndorff. Później założył „Ondes sans Frontières”, pierwszą non-profit stację telewizyjną z uprawnieniami do nadawania we Francji.

Jego kariera była naznaczona silnym zaangażowaniem politycznym, szczególnie we wsparciu więźniów Frakcji Czerwonej Armii. W 1984 roku został oskarżony o „spisek kryminalny”, a w 1988 roku skazany na siedem lat więzienia za udzielanie pomocy materialnej organizacji Action Directe. Od 15 września do 23 października 1985 roku prowadził głodówkę w solidarności z więźniami w RFN.

Karierę filmową kontynuował, tworząc dokumenty o Algierii, m.in. „Regards D'en Face - Algiers” (2003), „André Ravéreau and Algeria” (2019), „Ils Ont Rejoined the Front” (2012), „Ils Ont Choisi L'Algérie” (2007) oraz „Deux Vies Pour l'Algérie Et Tous Les Damnés De La Terre” (2025).

Przygotowywał również reportaże dla stacji ARTE i TV5, podejmując tematykę kulturową i polityczną.

Najważniejsze dzieła (Jean Asselmeyer)

Cała filmografia (Jean Asselmeyer)