(Aris Velouchiotis)

(Aris Velouchiotis) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Red Teacher» (2024), «Ο κόκκινος δάσκαλος» (2024),

Aris Velouchiotis (greckie nazwisko: Άρης Βελουχιώτης – prawdziwe nazwisko: Thanasis Klaras – Θανάσης Κλάρας, Lamia, 27 sierpnia 1905 – Mesounta Arta, 16 czerwca 1945) był greckim dziennikarzem, politykiem, członkiem KKE i dowódcą ELAS, największej organizacji oporu w Grecji w czasie okupacji.

Urodził się w Lamii w bogatej rodzinie. Studiował agronomię w Średniej Szkole Rolniczej Averofia w Larisie, lecz wkrótce porzucił ten zawód i przeniósł się do Aten. Tam zetknął się z ideologią komunistyczną i w 1924 roku został członkiem Federacji Komunistycznej Młodzieży Grecji. Podczas służby wojskowej został skierowany do karnego oddziału w Kalpaki. Był bardzo aktywny w szeregach KKE, a pod koniec 1928 roku został redaktorem naczelnym gazety „Rizospastis”. Był więziony w Syngrou, na Egina i Gyaros, a jako urzędnik KKE działał na Tracji. W czasie dyktatury Metaxasa był więziony na Egina i Korfu, gdzie podpisał oświadczenie o wyrzeczeniu się poglądów. W wojnie grecko-włoskiej służył w artylerii, a po załamaniu się frontu poprosił KKE o zorganizowanie oddziałów partyzanckich przeciwko okupantom. Po utworzeniu ELAS w lutym 1942 roku stanął na czele niewielkiej grupy zbrojnej, przyjmując pseudonim Aris Velouchiotis. Dzięki własnym działaniom jego sekcja imponująco się rozrosła i stała się jądrem ELAS w Grecji Środkowej.

W listopadzie 1942 roku współpracował z Napoleonem Zervasem i brytyjskimi dywersantami przy wysadzeniu mostu w Gorgopotamos, co było jedną z największych operacji sabotażowych II wojny światowej. W marcu 1943 roku został kapitanem Dowództwa Generalnego Rumelii, a w maju tego samego roku kapitanem Sztabu Generalnego ELAS, gdzie pozostał do czasu jego rozwiązania. Po wybuchu konfliktów wewnętrznych z EDES w październiku 1943 roku, Velouchiotis dowodził jednostkami ELAS, które w Epirze toczyły wojnę na dwa fronty – przeciwko Zervasowi i Niemcom. W połowie kwietnia 1944 roku zaatakował i rozbił 5/42 Pułk Ewzonów organizacji oporu EKKA. W okresie od kwietnia do września 1944 roku został wysłany na Peloponez, gdzie kierował operacjami przeciwko Niemcom i Batalionom Bezpieczeństwa. Za swoje zasługi w maju 1944 roku Rząd Górski Armii Wyzwolenia Narodowego Grecji (PEEA) nadał mu stopień generała majora. Podczas wojny grudniowej został wysłany wraz ze Stefanosem Sarafisem do Epiru, gdzie z łatwością rozbił siły EDES. Po klęsce ELAS w wojnie grudniowej i późniejszym porozumieniu z Varkizy, podpisał rozkaz demobilizacji i rozbrojenia swoich ludzi, legitymizując tym samym układ z Varkizy, lecz wkrótce potem sformował grupę zbrojną z lojalnych towarzyszy. Został wydalony i odcięty od KKE, a prześladowany przez siły rządowe, popełnił samobójstwo 15 czerwca 1945 roku w Mesounta w Arcie.

Najważniejsze dzieła (Aris Velouchiotis)

Cała filmografia (Aris Velouchiotis)