Gerald Mohr (Gerald Mohr)

Gerald Mohr był amerykańskim aktorem charakterystycznym radia, filmu i telewizji, który wystąpił w ponad 500 słuchowiskach, 73 filmach i ponad 100 programach telewizyjnych. Urodził się w Nowym Jorku, gdzie kształcił się w Dwight Preparatory School, ucząc się biegle języka francuskiego i niemieckiego. Studiował na Uniwersytecie Columbia, gdzie przygotowywał się do zawodu lekarza, zanim został odkryty jako obiecujący talent głosowy przez producenta radiowego. Mohr został zatrudniony przez stację radiową jako młodszy reporter. W połowie lat 30. Orson Welles zaprosił go do dołączenia do swojego nowo powstającego Mercury Theatre, dzięki czemu wystąpił on na Broadwayu.

Mohr zaczął pojawiać się w filmach pod koniec lat 30., grając swoją pierwszą rolę złoczyńcy w 15-odcinkowym serialu przygodowym „Jungle Girl” (1941). Po trzech latach służby w US Army Air Forces podczas II wojny światowej powrócił do Hollywood, gdzie grał główne i drugoplanowe role w licznych filmach aż do 1949 roku, kiedy to dołączył do Freda Foya jako współprowadzący w pierwszej serii „Samotnego Jeźdźca”.

Od lat 50. występował jako gość w ponad stu serialach telewizyjnych, głównie w westernach, choć pojawił się również w kilku produkcjach komediowych, programach rozrywkowych, kryminałach oraz wczesnych serialach science fiction. Mohr zapisał się w pamięci widzów rolą psychiatry dr. Henry'ego Molina (imię i nazwisko asystenta montażysty filmu w tym serialu), przyjaciela Ricky'ego, w klasycznym odcinku „I Love Lucy” z lutego 1953 roku pt. „The Inferiority Complex”. Powtarzaną przez Mohra kwestią było: „Terapia, Ricky. Terapia”.