Nella Walker (Nella Walker)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nella Walker (6 marca 1886 – 22 marca 1971) urodziła się i wychowała w Chicago w stanie Illinois. W nastoletnich latach wraz z mężem, Wilburem Mackiem, tworzyła małżeński duet wodewilowy „Mack and Walker”. Do 1929 roku rozpoczęła karierę aktorską w kinie; jej pierwszą rolą filmową był występ w produkcji „Tanned Legs” u boku Sally Blane, Dorothy Revier, June Clyde i Arthura Lake'a. W 1929 roku wystąpiła w trzech filmach i bez problemu przeszła do ery „filmów mówionych”, pojawiając się w kolejnych czterech produkcjach w 1930 roku. Prawdopodobnie tak płynne przejście było możliwe dzięki temu, że nigdy nie była ugruntowaną aktorką kina niemego.

W 1931 roku jej kariera filmowa nabrała tempa – wystąpiła w dziesięciu filmach, z czego w pięciu nie została wymieniona w napisach. Jej małżeństwo zakończyło się niedługo po tym, jak jej kariera filmowa zaczęła rozkwitać, a w latach 1932–33 wystąpiła w piętnastu filmach, z czego tylko w pięciu nie wymieniono jej nazwiska. W 1935 roku jej sytuacja zawodowa uległa poprawie i między tym rokiem a 1938 rokiem wystąpiła w 23 produkcjach. Najważniejszą rolą w tym okresie był występ w filmie „Młody dr Kildare” u boku Lionela Barrymore'a i Lew Ayres'a. Przez całe lata 30. jej kariera była stabilna i mimo że nigdy nie stała się główną „gwiazdą”, wielokrotnie otrzymywała solidne role aktorskie. Dekadę tę zakończyła z sukcesem w 1939 roku, grając w dziewięciu filmach, z czego tylko w trzech nie została wymieniona w napisach.

Lata 40. w wielu aspektach odzwierciedlały sukcesy poprzedniej dekady – w latach 1940–1947 wystąpiła w 37 filmach. Będąc już na późniejszym etapie kariery i mając ponad 60 lat, na pewien czas zwolniła tempo, nie przyjmując kolejnej roli aż do 1950 roku, kiedy wystąpiła w filmie „Nancy jedzie do Rio” u boku Ann Sothern i Carmen Mirandy. W 1952 roku zagrała w dwóch kolejnych filmach, a swoją ostatnią rolę filmową otrzymała w 1954 roku w produkcji „Sabrina” u boku Humphreya Bogarta i Audrey Hepburn.