Walter Hampden (Walter Hampden)

Walter Hampden (Walter Hampden) - znany z pracy przy tego typu projektach: «All About Eve» (1950), «Wszystko o Ewie» (1950), «Sabrina» (1954), «Sabrina» (1954), «They Died with Their Boots On» (1941),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Walter Hampden to pseudartystyczny imię i nazwisko Waltera Hampdena Dougherty’ego (30 czerwca 1879 w Brooklynie – 11 czerwca 1955 w Los Angeles), amerykańskiego aktora i dyrektora teatru. Był młodszym bratem amerykańskiego malarza Paula Dougherty’ego (1877–1947).

Wyjechał do Anglii na sześcioletnią naukę zawodu. Później grał Hamleta, Henryka V oraz Cyrana de Bergeraca na Broadwayu. W 1925 roku został dyrektorem Colonial Theatre na Broadwayu. Zasłynął z ról szekspirowskich, a także z roli Cyrana, którą grał w kilku produkcjach między 1923 a 1936 rokiem. Ostatnią rolą sceniczną Hampdena była postać Danfortha w oryginalnej broadwayowskiej produkcji „Czarownic” Arthura Millera.

Hampden wystąpił w kilku filmach niemych, ale swoją karierę filmową rozpoczął na poważnie dopiero w 1939 roku, kiedy zagrał dobrego arcybiskupa Paryża (brata Frollo) w „Katedrze Notre Dame” z Charlesem Laughtonem w roli Quasimodo. Był to pierwszy film dźwiękowy Hampdena; w chwili jego powstania aktor miał sześćdziesiąt lat. Następnie zagrał w kilku innych produkcjach – m.in. jako Jarvis Langdon w filmie „Przygody Marka Twaina” z 1944 roku – jednak wszystkie były to role drugoplanowe, a nie główne, do których Hampden był przyzwyczajony na scenie. Wystąpił w niewielkiej, lecz zauważalnej roli rozwlekłego mówcy podczas kolacji w pierwszej scenie filmu „Wszystko o Ewie” (1950), a w komedii Billy’ego Wildera „Sabrina” z 1954 roku zagrał ojca postaci Humphrey’a Bogarta i Williama Holdena. Te dwa ostatnie filmy są prawdopodobnie tymi, z których Hampden jest najbardziej znany współczesnej publiczności. Grał również brodatych patriarchów w epopejach biblijnych, takich jak „Srebrny kielich” (1954) i „Syn marnotrawny” (1955). (W „Srebrnym kielichu” wcielił się w postać Józefa z Arymatei).

Hampden powrócił do swojej legendarnej kreacji Hercule'a Saviniena Cyrana de Bergeraca w pierwszym odcinku programu radiowego „Wielkie sceny z wielkich sztuk”, który prowadził w latach 1948–1949. Oprócz ról radiowych („Przygody Leonidasa Witheralla”), Hampden wystąpił w kilku dramatach w początkowym okresie istnienia telewizji. Debiutował w TV w 1949 roku, grając Makbeta po raz ostatni w wieku 69 lat.

Jego ostatnią rolą była nieśpiewana partia króla Francji Ludwika XI – uznawana przez niektórych za jeden z jego najlepszych występów – w dość przeciętnym remake'u operetki Rudolfa Frimla „Król włóczęga” z 1956 roku, nakręconym w Technicolorze. Film został wydany pośmiertnie, ponad rok po śmierci aktora.

Przez 27 lat Walter Hampden był prezesem Players' Club. Biblioteka klubu nosi jego imię.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Walter Hampden”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Walter Hampden (Walter Hampden)

Cała filmografia Walter Hampden (Walter Hampden)