(Franca Bettoia)

(Franca Bettoia) - znana z pracy przy takich projektach: «The Last Man on Earth» (1964), «Ostatni człowiek na Ziemi» (1964),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Franca Bettoia (lub Bettoja; ur. 14 maja 1936) jest włoską aktorką.

Urodzona w Rzymie, zadebiutowała na ekranie w filmie *Un palco all'opera* (1955, w reżyserii Siro Marcelliniego). Rok później wystąpiła w *Los amantes del desierto* (pol. *Wojownik pustyni*, hiszpańsko-włoska epicka produkcja osadzona w scenerii pustynnej z udziałem Ricardo Montalbana, Carmen Sevilli i Gino Cerviego). Następnie zagrała u boku Pietro Germiego w *L'uomo di paglia* (1958) oraz Machy Méril i Jacques’a Charriera w francuskiej produkcji *La main chaude* (1960, w reżyserii Gerarda Oury’ego). W *Apocalisse sul Fiume Giallo* (pol. *Tama na Żółtej Rzece*, 1960) pojawiła się w roli zakonnicy, w propagandowym filmie antykomunistycznym, który przedstawia zwycięstwo Armii Wyzwolenia Ludowego Mao Zedonga oczami amerykańskiego dziennikarza (Georgesa Marchala) relacjonującego wydarzenia ze strony nacjonalistów. W 1961 roku wystąpiła u boku Alana Ladda w *Orazi e Curiazi* (pol. *Pojedynek mistrzów*), filmie przygodowym osadzonym w starożytnym Rzymie.

W 1964 roku Bettoia zagrała u boku Vincenta Price'a w horrorze/filmie science fiction *The Last Man on Earth* (pol. *Ostatni człowiek na Ziemi*, 1964, w reżyserii Ubaldo Ragone i Sidneya Salkowa), pierwszej ekranizacji powieści Richarda Mathesona *I Am Legend*. Następnie wcieliła się w rolę księżniczki w filmach przygodowych *Sandokan alla riscossa* (1964) i *Sandokan contro il leopardo di Sarawak* (1964). W 1967 roku wystąpiła jako kochanka Ugo Tognazziego w komedii *Il fischio al naso* (pol. *Siódme piętro*, 1967). Bettoia i Tognazzi pobrali się w 1972 roku. Mają córkę, reżyserkę Marię Sole Tognazzi.

Bettoia zagrała tylko w trzech kolejnych filmach po *Il fischio al naso*. W komedii *Riusciranno i nostri eroi a ritrovare l'amico misteriosamente scomparso in Africa?* (1968, w reżyserii Ettore Scoli) wystąpiła u boku Alberto Sordiego i Bernarda Bliera. W *Touche pas à la femme blanche* (pol. *Nie dotykaj białej kobiety*, w reżyserii Marco Ferreri w 1974) wystąpiła u boku Catherine Deneuve, Marcello Mastroianniego i Michela Piccoliego. Jej ostatni film, *Teste rasate* (1993) to dramat o skinheadach, w którym jej syn, Gianmarco Tognazzi, gra główną rolę.

Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii o Franca Bettoia, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Franca Bettoia)

Cała filmografia (Franca Bettoia)