(Ken O'Brien)

Ken O'Brien pokonał kontrowersje towarzyszące jego wyborowi w drafcie, by zapisać się w historii jako jeden z najinteligentniejszych i najdokładniejszych quarterbacków swojej ery, stając się pierwszym rozgrywającym New York Jets, który zajął pierwsze miejsce w NFL w rankingu efektywności podań (passer rating). Urodzony 27 listopada 1960 roku w Rockville Centre w stanie Nowy Jork, O'Brien przeniósł się do Kalifornii w wieku trzech lat i uczęszczał do Jesuit High School w Carmichael, gdzie odnosił sukcesy w futbolu amerykańskim, koszykówce i baseballu. Karierę akademicką rozpoczął w 1978 roku na Sacramento State jako rezerwowy, po czym przeniósł się na University of California, Davis, pod wodzą trenera Jima Sochora.

W swoim ostatnim roku studiów w 1982 roku O'Brien otrzymał tytuł All-American w dywizji II NCAA, prowadząc UC Davis do perfekcyjnego bilansu 10-0 w sezonie zasadniczym i do finału mistrzostw dywizji II. Zajmując drugie miejsce w kraju w całkowitym ofensywnym przyrostku jardów i trzecie pod względem efektywności podań, dwukrotnie (1981, 1982) zdobył nagrodę Babe Slater Award dla najlepszego zawodnika ofensywnego konferencji. Stał się pierwszym graczem, który wystąpił dla obu drużyn w rywalizacji Causeway Classic, i trzykrotnie został wybrany najlepszym quarterbackiem All-Far Western Conference, zanim w 1997 roku trafił do College Football Hall of Fame.

New York Jets zszokowali obserwatorów, wybierając O'Briena z 24. numerem w drafcie NFL w 1983 roku, przed przyszłym legendarnym Danem Marino, którego Miami wybrało trzy pozycje później. Kibice Jets buczeli na nieznanego quarterbacka z dywizji II, co skłoniło trenera Miami, Dona Shulę, do zadania słynnego pytania: „Kto to w ogóle jest?”. O'Brien spędził dziewięć sezonów w Jets (1984–1992) i jeden w Philadelphia Eagles (1993), sumując w 129 meczach 25 094 jardów podań, 128 touchdownów i 98 przechwytów, przy średnim ratingu 80,4. Dwukrotnie został wybrany do Pro Bowl (1985, 1991), a jako starter zakończył karierę z bilansem 50-59-1.

Jego największe momenty ukazały jego kunszt w kluczowych chwilach: legendarna wymiana ciosów z Danem Marino 21 września 1986 roku, kiedy O'Brien rzucił na 479 jardów i zdobył cztery touchdowny w zwycięstwie Jets 51-45 po dogrywce, co łącznie z osiągnięciami Marino dało 927 jardów i dziesięć podań na touchdown; historyczny występ przeciwko Seattle 2 listopada 1986 roku, w którym został pierwszym quarterbackiem, który osiągnął perfekcyjny rating (158,3), rzucając jednocześnie ponad 400 jardów (dokładnie 431 jardów przy 26 z 32 celnych podań) – wyczyn ten nie został powtórzony aż do występu Nicka Folesa w 2013 roku; oraz przełomowy sezon 1985, w którym zajął pierwsze miejsce w NFL z ratingiem 96,2 i najniższym wskaźnikiem przechwytów, prowadząc Jets do bilansu 11-5 i zdobywając tytuł Zawodnika Roku w AFC.

Po przejściu na emeryturę O'Brien pracował jako trener quarterbacków na UC Davis (1997), a następnie w USC (1998–1999), gdzie pomógł przekształcić laureata trofeum Heismana, Carsona Palmera, w gwiazdę NFL. Pracował w mediach w Sacramento, zanim przeszedł do zarządzania majątkiem. Obecnie pracuje w IWP Wealth Management w Manhattan Beach w Kalifornii, pomagając rodzinom w planowaniu finansowym i ochronie aktywów. O'Brien często odwiedza Sacramento, które wciąż nazywa domem, i został wprowadzony do Sacramento Sports Hall of Fame. Żonaty ze Stacey, O'Brien ma czworo dorosłych dzieci i w grudniu 2018 roku został po raz pierwszy dziadkiem. W historii franczyzy Jets zajmuje drugie miejsce po Joe Namathu pod względem liczby zdobytych jardów podań w karierze, budując dziedzictwo, które przerosło kontrowersje towarzyszące jego wyborowi w drafcie.