(Ricky Watters)

(Ricky Watters) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Any Given Sunday» (1999), «Męska gra» (1999),

Richard James Watters urodził się 7 kwietnia 1969 roku w Harrisburg w Pensylwanii. Uczęszczał do Bishop McDevitt High School w Harrisburg, gdzie grał na pozycji quarterbacka, nosił numer dwanaście i przez cztery lata reprezentował szkołę w drużynie futbolowej. W 1987 roku trafił na Uniwersytet Notre Dame jako wysoko oceniany zawodnik z drugiej klasy rekrutacyjnej głównego trenera Lou Holtza. Początkowo pełniąc rolę zmiennika running backa Marka Greena i sporadycznie odpowiadając za powroty po kopnięciach rozpoczynających, Watters pomógł drużynie Fighting Irish osiągnąć bilans 8-4 i wystąpić w Cotton Bowl. Po odejściu Tima Browna, laureata Heisman Trophy, Holtz przesunął Wattersa na pozycję flankera w sezonie 1988, w którym zawodnik poprowadził zespół w statystykach odbiorów i dwukrotnie zdobył touchdowny po powrotach z puntów. Mimo zawieszenia przed corocznym meczem z USC z powodów dyscyplinarnych, Notre Dame odniosło przekonujące zwycięstwo, a Watters przyczynił się do triumfu Fighting Irish 34-21 nad West Virginia w Fiesta Bowl, co zapewniło uczelni jedenaste miejsce w historii mistrzostw krajowych. W 1989 roku Watters powrócił na pozycję tailbacka i zajął drugie miejsce w drużynie pod względem zdobytych jardów biegowych, ustępując jedynie quarterbackowi Tony'emu Rice'owi; Notre Dame zakończyło sezon na drugim miejscu w rankingu krajowym po pokonaniu najwyżej notowanego Colorado w Orange Bowl.

San Francisco 49ers wybrali Wattersa w drugiej rundzie, z 45. numerem w ogólnym rankingu draftu NFL w 1991 roku, choć z powodu kontuzji cały swój debiutancki sezon spędził poza grą. Do jego mocnych stron należały wybitne umiejętności odbioru piłki, które czyniły go groźnym zarówno jako biegacz, jak i łapacz, unikalny styl biegu z wysoko unoszonymi kolanami, za który Chris Berman z ESPN nadał mu przydomek „Ricky Running Watters”, oraz wyjątkowa wszechstronność pozwalająca mu grać na wielu pozycjach.

Podczas meczu NFC Divisional Round w 1994 roku przeciwko New York Giants, Watters ustanowił rekord postseason NFL, zdobywając pięć touchdownów biegowych w zwycięstwie San Francisco 44-3. Jego trzydzieści zdobytych punktów ustanowiło nowy rekord najwyższej liczby punktów zdobytych przez jednego zawodnika w meczu postseason, który obowiązuje do dziś. W Super Bowl XXIX Watters zdobył trzy touchdowny w zwycięstwie 49ers 49-26 nad San Diego Chargers, wyrównując rekord Super Bowl. Po podpisaniu kontraktu z Philadelphia Eagles jako wolny agent w 1995 roku, w 1996 roku zajął pierwsze miejsce w lidze w kategorii jardów zdobytych z rzutów i biegów (yards from scrimmage). W 1998 roku Watters dołączył do Seattle Seahawks, gdzie grał aż do przejścia na emeryturę w 2001 roku.

Watters zakończył karierę z dorobkiem 10 643 jardów biegowych, 4 248 jardów z odbiorów i łącznie dziewięćdziesięciu jednym touchdownami. Pozostaje jednym z zaledwie dwóch running backów w historii NFL, którzy przebiegli ponad 1 000 jardów w jednym sezonie w trzech różnych drużynach. W latach 1992–1996 pięć razy z rzędu został wybrany do Pro Bowl. Obecnie jest mówcą motywacyjnym dla dzieci adoptowanych oraz prezesem i dyrektorem generalnym Tigero Entertainment.

Najważniejsze dzieła (Ricky Watters)

Cała filmografia (Ricky Watters)