(John Steele Hill) - znany z pracy przy tego typu projektach:
John Steele Hill był kanadyjskim zawodowym wrestlerem, najbardziej znanym pod ringowymi pseudonimami Guy Mitchell, The Stomper oraz „Gentleman” Jerry Valiant. W trakcie swojej kariery zdobywał najważniejsze tytuły singlowe w Australii i Vancouver, a także występował w WWE, gdzie zdobył mistrzostwo drużynowe WWE World Tag Team Championship.
Hill rozpoczął karierę w 1959 roku, po roku treningów w siłowniach Ala Spittlesa i Jacka Wentwortha w Kanadzie. W 1960 roku udał się do Stanów Zjednoczonych z nadzieją na lepsze zarobki. Na początku swojej drogi występował jako Guy Hill. Jednak w 1961 roku, podczas walk w Georgia Championship Wrestling, reporter przypadkowo nazwał go Guyem Mitchellem, co zmusiło Hilla do przyjęcia tego nowego imienia. Pod nową tożsamością Mitchell przez tydzień posiadał wersję dla Georgii tytułu NWA Southern Heavyweight Championship. Wkrótce potem połączył siły z Bobem Rasmussenem, zdobywając wersję dla Georgii tytułu NWA Southern Tag Team Championship.
Występując w Australian World Championship Wrestling, używał pseudonimu The Destroyer i walczył w masce. 3 września 1966 roku pokonał Bearcata Wrighta, zdobywając mistrzostwo IWA World Heavyweight Championship. Maska The Destroyera została ostatecznie zdjęta, a on sam ogłosił publiczności, że nazywa się John Hill. Po opuszczeniu Australii, w 1967 roku zaczął występować w Toronto w prowincji Ontario jako The Assassin.
Po czterech latach występów w roli „heel” (czarny charakter) w Toronto, The Assassin prowadził waśń z The Sheikiem, przegrywając w lipcu 1971 roku w walce typu „death match”. The Sheik wygrał pojedynek i zdjął maskę The Assassina, ujawniając, że jest on Guyem „Stomperem” Mitchellem. W czasie gdy w Toronto występował jako heel, w Detroit w stanie Michigan walczył jako „babyface” (pozytywny bohater). Ponieważ nazwisko Mitchell było już używane przez innego wrestlera, właściciel WWA, Dick the Bruiser, nadał mu pseudonim The Stomper. The Stomper stworzył zespół z Benem Justice’em i zdobył detroicką wersję tytułu NWA World Tag Team Championship. Drużyna ta prowadziła konflikt z The Fabulous Kangaroos (Al Costello i Don Kent), którymi zarządzał George „Crybaby” Cannon. W trakcie tej waśni The Stomper odniósł kontuzję kayfabe (fabularną), gdy Kangaroos złamali mu nogę. Ponieważ nie mógł walczyć w Detroit podczas rzekomej rekonwalescencji, Hill przez kilka miesięcy występował w Japonii.
Po powrocie do Detroit, The Stomper i Justice kontynuowali swoją walkę z Kangaroos. Zespoły zmierzyły się w finale turnieju o wakujący tytuł drużynowy, który wygrali Kangaroos. W następnym roku The Stomper i Justice odzyskali pasy, pokonując Kangaroos. Posiadali je przez pięć miesięcy, a The Stomper po raz ostatni został mistrzem, gdy 21 lipca 1973 roku połączył siły z Bobo Brazilem i po raz trzeci zdobył tytuł. Ostatecznie stracili pasy na rzecz Bena Justice’a i jego nowego partnera, Killera Brooksa.
W 1979 roku został sprowadzony do WWE jako Jerry Valiant, po tym jak Jimmy Valiant zachorował na zapalenie wątroby. Wraz z Johnnym Valiantem zdobył mistrzostwo WWE Tag Team Championship. Po wyzdrowieniu Jimmiego, trzech Valiantów występowało w walkach drużynowych sześciu i czasem ośmiu osób, wspieranych przez managera Lou Albano. Po ośmiu miesiącach w WWE Hill odciął się od Valiantów i opuścił federację. Powrócił w 1984 roku jako wrestler niższego szczebla (prelim) oraz sędzia, występując w ramach pokazów WWE w Indianie, Missouri, Michigan i Kansas.