Élie Semoun (Élie Semoun)

Élie Semoun (urodzony jako Élie Semhoun 16 października 1963 roku) jest francuskim komikiem, aktorem, reżyserem, pisarzem i piosenkarzem.

Élie Semoun urodził się we Francji w sefardyjskiej rodzinie żydowskiej o korzeniach marokańsko-żydowskich i algiersko-żydowskich. W 1980 roku, mając 17 lat, Semoun napisał dwa zbiory wierszy i dwie sztuki teatralne. Od 1988 roku regularnie występował w programie telewizyjnym „Vivement lundi!” na kanale TF1, gdzie wcielał się w postać konia na rolkach.

Karierę komediową rozpoczął w 1990 roku wraz z partnerem, Dieudonné M'bala M'balą, z którym pisał i wystawiał odważne skecze z kąśliwym podejściem do tematów zazwyczaj tabu, takich jak rasizm i ubóstwo, często podkreślając kontrasty między sobą a partnerem pod względem pochodzenia, koloru skóry i religii.

Ich pierwszy spektakl odbył się w Café de la Gare w 1991 roku. Duet zyskał pewną rozpoznawalność w 1992 roku po kilku występach w programie innego komika, Arthura, pt. „Emission Impossible”, gdzie zauważono ich szczególnie korozyjne skecze. Następnie odnosili jeden sukces za drugim w teatrze Le Splendid, w paryskim Palais des Glaces oraz w Casino de Paris. Élie i Dieudonné stworzyli jeden z najpopularniejszych duetów komediowych lat 90.

W 1997 roku duet rozpadł się z powodu różnic artystycznych i finansowych. Élie miał żal do Dieudonné o sposób prowadzenia relacji z mediami i przyznał, że nie był zadowolony z faktu, iż jego przyjaciel zwrócił się ku filmowi (i wyjechał występować do Stanów Zjednoczonych) oraz antysemityzmowi. Dieudonné zarządzał finansami ich kariery, a Semoun odniósł wrażenie, że pieniądze nie były dzielone sprawiedliwie.

Rozpoczynając samodzielną działalność, Semoun kontynuował swoje sukcesy w programie „Petites Annonces d'Élie” (który początkowo miał być show z Dieudonné), występując obok swojego przyjaciela, aktora Francka Dubosca. Ponownie jego występ był promowany przez przyjaciela w programie „Les Enfants de la télé” (Francja). Zainspirowane prawdziwymi ogłoszeniami drobnymi, nagranymi przez nich w furgonetce, „Petites Annonces d'Élie” (Ogłoszenia drobne Éliego) są prezentowane poprzez postać Cypriana, odpychającego mężczyzny poszukującego „obfitej blondynki”.

Semoun powrócił na scenę z monodramem „Élie et Semoun”. Wspierał Bertranda Delanoë podczas wyborów samorządowych w Paryżu w 2001 roku oraz Lionela Jospina podczas wyborów prezydenckich w 2002 roku. W 2003 roku wydał album z francuskimi piosenkami zatytułowany po prostu „Chansons”. Na początku 2005 roku wystąpił w spektaklu (współautorstwa Francka Dubosca i Muriel Robin) zatytułowanym „Élie Semoun se prend pour qui?”.

W latach następujących po rozstaniu z Dieudonné, Élie Semoun utrzymywał z byłym partnerem złożoną i napiętą relację. Najpierw trudną, potem pojednaną, by ponownie się oddalić w czasie publicznej kontrowersji wywołanej poglądami politycznymi Dieudonné. „Niektórzy spekulowali na temat ponownego zjednoczenia naszego duetu, ale muszę wam powiedzieć, że to absolutnie wykluczone! To koniec”. W 2012 roku oświadczył, że „Dieudonné, którego znał, i Dieudonné dzisiejszy jawią mu się jako dwie zupełnie różne osoby i nie jest on w stanie pogodzić ich w swojej głowie”. ...

Źródło: Artykuł „Élie Semoun” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.