Megs Jenkins (Megs Jenkins)

Córka inżyniera, początkowo planowała zostać baletnicą, występując pod swoim pierwotnym imieniem Muguette, jednak porzuciła te plany w wieku 17 lat, gdy zdała sobie sprawę, że jej budowa ciała bardziej pasuje do drugiego imienia, Megs. Szkoliła się w Liverpoolu w School of Dancing and Dramatic Art, a w 1933 roku dołączyła do Liverpool Repertory Company, by cztery lata później przenieść się do Londynu i wystąpić w Player's Theatre.

W latach 50. Megs intensywnie grała w teatrze i odniosła znaczący sukces krytyków w dwóch sztukach Emlyna Williamsa: „Light of Heart” (1940) oraz „The Wind of Heaven” (1945). Wbrew swojej naturze zagrała również okrutną i niestabilną emocjonalnie Almę Winemiller w „Letnim dymie” (1951) Tennessee Williamsa. W 1956 roku otrzymała nagrodę Clarence Derwent dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę stoickiej żony dokera żywiącego kazirodcze uczucia do swojej siostrzenicy w „Widoku z mostu” Arthura Millera. Rok wcześniej zadebiutowała na Broadwayu w sztuce Czechowa „Dzień nad morzem” w roli wspierającej guwernantki lekarza alkoholika.