(Sid Ali Fernandel) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Sid Ali Fernandel (właściwie Chabane Haouat), urodzony w marcu 1923 roku w Zoudj Ayoun, w algierskiej Kasbie, był algierskim aktorem i komikiem.
Urodzony w skromnej rodzinie, uczeń Rachida Ksentiniego, był bliskim przyjacielem Mustaphy Skandrani i Blaoui El-Houari. Zabawny, komiczny i hojny, Sid Ali Fernandel rozpoczął swoją przygodę z czwartą muzą w latach czterdziestych, idąc śladem wielkiego mistrza algierskiego teatru, Mahieddine'a Bachtarzi. Współpracował z największymi postaciami świata sztuki, takimi jak Rouiched.
Wybrał scenę mimo sprzeciwu rodziców. Bardzo wcześnie opuścił szkołę (w drugiej klasie szkoły podstawowej) i wstąpił do skautów. Karierę rozpoczął w wieku siedemnastu lat, grając w wielu algierskich skeczach, takich jak „Le mariage moderne” (Nowoczesne małżeństwo) i „Le mouton à quatre pattes” (Owca na czterech łapach). Z wielkim poczuciem humoru wystawiał, jak zawsze, sztukę „Yema, Marti Ou Ana” (Moja matka, moja żona i ja). Wykonywał również wiele piosenek o charakterze edukacyjnym, m.in. „Balak Min At-Trig” (Uważaj na drogę) oraz „Talaq Bila Zawadj”. Podczas wojny algierskiej w 1956 roku dołączył do partyzantki (Wilaya IV); został aresztowany i osadzony w ośrodku tortur, z którego udało mu się uciec, podszywając się pod strażnika wynoszącego kosze na śmieci. Schronił się u krewnych, a następnie udał się do El Jadidy w Maroku, gdzie dołączył do trupy artystycznej FLN.
Po 1962 roku powrócił do Algieru, gdzie mieszkał w dzielnicy Saint-Eugène przy ulicy Carnot 25. Jako zawodowy aktor w RTA z miesięcznym wynagrodzeniem, był jednym z głównych prowadzących „Błękitne Noce Ramadanu”, organizowane w sali El-Kettani pod koniec lat 60. Ten syn Zenqat El-Karma kochał śmiać się, jeść i łowić ryby. Kilkakrotnie koncertował z orkiestrą estradową Blaoui El-Houari oraz grupą Fatayet El-Andalous. Jego ostatni występ przed wyjazdem do Francji na początku lat 70. odbył się podczas Festiwalu Pomarańczy w Milianie.
Głęboko dotknięty chorobą swoich dwóch córek-bliźniaczek, po krótkich pobytach w Algierii, zmarł w śpiączce cukrzycowej z dala od sceny, w Mont Vermeil, w czwartek 21 października 1977 roku. Jego ciało sprowadzono do ojczyzny, gdzie został pochowany na cmentarzu El-Kettar w Algierze.