(Richard Charland)

Richard Charland został wrestlerem dzięki zachęcie Mad Doga Vachona. Legenda ringu poznała Charlanda, gdy ten był jeszcze młodym chłopcem studiującym judo, i zasugerowała mu rozważenie zapasów zawodowych jako ścieżkę rozwoju. Charland posłuchał tej rady i przez kilka lat trenował zapasy amatorskie, zanim w 1972 roku, w wieku zaledwie 16 lat, przeszedł na zawodowstwo. Zadebiutował w montrealskiej federacji Grand Prix Wrestling, pokonując w swoim pierwszym meczu Pata Gerarda Jr.

W 1974 roku odbył swoją pierwszą zagraniczną trasę dla International Wrestling Enterprise w Japonii, występując pod imieniem The Tempest. W 1975 roku przeniósł się do Toronto, aby walczyć dla Maple Leaf Wrestling. Po roku w Toronto, w 1976 roku udał się do Stanów Zjednoczonych, gdzie występował w federacji Big Time Wrestling należącej do The Sheika w Detroit pod imieniem Mauler Malone. Pozostał w Detroit przez prawie dwa lata, zanim w 1977 roku wrócił do rodzinnego Montrealu; w 1979 roku na krótko powrócił do Detroit.

W 1980 roku Charland dołączył do nowo powstałej federacji Lutte Internationale w Montrealu. Wkrótce potem zdobył swój pierwszy tytuł – Canadian International Tag Team Championship – walcząc w parze z Lenem Shelleyem. Rok później on i Shelley stracili pasy na rzecz Swede’a Hansona i Le Bourreau, ale odzyskali je w kolejnym roku. Ich druga dominacja nie trwała jednak tak długo jak pierwsza, gdyż kilka miesięcy później przegrali tytuły z Gino Brito i Rickiem McGrawem.

W 1984 roku Charland powrócił do Japonii, aby walczyć w federacji Universal Wrestling Federation, reprezentującej styl shoot-style. Podczas pobytu mierzył się z takimi zawodnikami jak Mach Hayato, Rusher Kimura, Ryuma Go, Kazuo Yamazaki i Super Tiger. Po jednej trasie powrócił do Montrealu.

W maju 1985 roku Charland zdobył swój trzeci tytuł Canadian International Tag Team, tym razem w duecie z King Tongą. Ich panowanie trwało jednak nieco ponad dwa tygodnie, zanim pasy przejęli The Fabulous Rougeau Brothers. W sierpniu 1985 roku wystąpił w gali house show WWE w Toronto, gdzie przegrał z Dino Bravo. W październiku 1986 roku po raz czwarty odzyskał tytuł Canadian International Tag Team, tym razem z Sheikiem Alim. Tytuł utrzymywali przez prawie cztery miesiące, aż do starcia z Armandem Rougeau i Danem Kroffatem. Dwa miesiące później, w parze z Chuckiem Simmsem, zdobył pasy po raz piąty i ostatni. On i Simms pozostali ostatnimi mistrzami, ponieważ Lutte Internationale zakończyła działalność w czerwcu 1987 roku.

Od 1988 do połowy 1990 roku Charland występował w WWE jako tzw. jobber podczas gal house show w Kanadzie i sporadycznie w Nowym Jorku. Jego pierwszy występ telewizyjny miał miejsce 24 lipca 1988 roku podczas nagrań Maple Leaf Wrestling, gdzie przegrał z Terrym Taylorem. Pojawił się ponownie w odcinku Prime Time Wrestling z 25 grudnia 1989 roku, pokonując Barry'ego Horowitza w Maple Leaf Gardens.

W sierpniu 1990 roku powrócił do Japonii na trasę dla All Japan Pro Wrestling. Wraz z Ericiem Embrym wziął udział w turnieju o wakujący tytuł All Asia Tag Team Championship, jednak ich zespół przegrał wszystkie cztery walki. 7 września Charland stoczył swój ostatni mecz, w którym przegrał z Haruką Eigenem.