(Papali'itele Taogaga) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Papali'itele Max Amata Taogaga to emerytowany samoański wrestler zawodowy. Jest najbardziej znany z występów w WWE pod koniec lat 80. pod ringowym pseudonimem Sivi Afi.
Wczesna kariera (1974–1978)
Po podjęciu decyzji o zostaniu wrestlerem zawodowym, Taogaga zwrócił się do Steve'a Rickarda i Petera Maivii, którzy trenowali go przez dwa lata. W swoim debiutanckim meczu w 1974 roku Taogaga pokonał jednego z czołowych zawodników wagi półciężkiej w Nowej Zelandii, Dela Adamsa. Przez kolejne cztery lata Taogaga systematycznie piął się w górę, walcząc głównie z zagranicznymi gośćmi odwiedzającymi kraj. W końcu w 1978 roku nadarzyła się dla niego wielka szansa – pokonał Big Johna Da Silvę w finale turnieju eliminacyjnego, w którym wyłoniono nowego mistrza wagi ciężkiej Nowej Zelandii. Przez następne kilka miesięcy Taogaga z sukcesem bronił tytułu, po czym pod koniec 1978 roku udał się do USA.
Występy międzynarodowe (1978–1986)
Przez kolejne siedem lat Taogaga dzielił swój czas między USA, Nową Zelandię, Australię i Japonię. Jednak największe sukcesy odniósł na Hawajach. To właśnie tam, w 1985 roku, stoczył walkę o mistrzostwo świata NWA w wadze ciężkiej z Ricem Flairem, która zakończyła się remisem po godzinie zmagań przy udziale 12 000 widzów.
WWE (1986–1988)
W styczniu 1986 roku Taogaga podpisał kontrakt z WWE Vince'a McMahona, debiutując 23 stycznia podczas gali house show w Anaheim w Kalifornii, gdzie zwyciężył nad Timem Pattersonem. Później pojawił się w programie Prime Time Wrestling, gdzie przedstawiono go jako „Superfly” Afi i określono mianem kuzyna Jimmy'ego Snuki. W odcinku The Body Shop z 8 marca Afi został zaprezentowany widzom WWF All Star Wrestling jako kuzyn Snuki. Początkowo Afi pozostawał niepokonany, choć walczył z mniej doświadczonymi przeciwnikami, takimi jak Rene Goulet, Barry O, Ron Shaw i Matt Borne. 6 marca 1986 roku odniósł swoje pierwsze znaczące zwycięstwo, przypinając do maty Breta Harta podczas gali house show w Buffalo w stanie Nowy Jork.
Passa zwycięstw Afi zakończyła się trzy dni później, gdy przegrał z partnerem Harta, Jimem Neidhartem w Landover w stanie Maryland, jednak wciąż był promowany przez federację. W kwietniu Afi odniósł zwycięstwa nad Herculesem Hernandezem i Paulem Romą. Fani nie zaakceptowali go jednak jako następcy odszedł Jimmy'ego Snuki i otwarcie buczeli go podczas walk. Zaczął spadać w hierarchii karty walk, przegrywając wiosną z Bretem Hartem, Donem Muraco i Jake'iem Robertsem. Do lata cały impet wygasł. Teraz występując jako „Sivi Afi”, stał się zawodnikiem typu „enhancement talent” (wykorzystywanym do podkreślania siły innych), przegrywając z takimi gwiazdami jak Bret Hart, Randy Savage, Harley Race i Ted DiBiase. Latem 1986 roku przez krótki czas określano go mianem „Toma”. Stworzył krótkotrwały zespół tag-team z King Tongą, jednak duet ten nie odnosił większych sukcesów.
W 1987 roku Taogaga był już ugruntowany jako wysokiej klasy zawodnik pomocniczy, regularnie przegrywając z Herculesem i innymi, ale wciąż wygrywając z zawodnikami z niższych szczebli, takimi jak Frenchy Martin i Terry Gibbs. Często zastępował innych wrestlerów, którzy nie mogli pojawić się na galach house show, tworząc zespoły m.in. z Raymondem Rougeau. Latem 1987 roku wpadł w długą serię porażek, przegrywając z zawodnikami z niższych kategorii, takimi jak Steve Lombardi i Frenchy Martin. Po przegranej z Tedem DiBiasem 9 grudnia podczas nagrania Wrestling Challenge w Fort Myers, Taogaga udał się na przerwę. Jego ostatnia walka odbyła się 27 sierpnia 1988 roku w Burlington w stanie Vermont przeciwko S. D. Jonesowi.