(Claude Samuel)

Claude Samuel (23 czerwca 1931 – 14 czerwca 2020) był francuskim krytykiem muzycznym i dziennikarzem radiowym.

Urodzony w Paryżu, po studiach medycznych i uzyskaniu dyplomu chirurga dentysty, Samuel postanowił poświęcić się dziennikarstwu muzyki klasycznej. Był stałym współpracownikiem różnych dzienników (Paris-Presse w latach 1961–1970; Le Matin de Paris w latach 1977–1987), tygodników (L’Express w 1959 i 1960 roku; Le Nouveau Candide w latach 1961–1967; Le Point w latach 1974–1989), miesięczników (Revue Réalités oraz kolekcji płyt Philips-Réalités w latach 1957–1960) i prasy muzycznej (Harmonie, Le Panorama de la Musique, Musiques, La Lettre du musicien, Diapason, gdzie od 2001 roku prowadził kolumnę „Ce jour-là”). Od 2007 roku do listopada 2018 roku komentował również aktualności kulturalne w cotygodniowym blogu.

Jako producent programów w R.T.F., a następnie w O.R.T.F. (ponad tysiąc audycji w latach 1957–2007 dla France Culture i France Musique), w latach 1989–1996 pełnił funkcję dyrektora muzycznego (mianowany za prezydentury Jeana Maheu); w tym charakterze był wiceprezesem Théâtre des Champs-Élysées.

Poświęcając znaczną część swojej działalności, w różnych formach, twórczości współczesnej, odpowiadał za program Festiwalu w Royan w latach 1965–1972, a następnie, po sporze z władzami Royan, kontynuował tę pracę w La Rochelle w latach 1973–1977.

Twórca „Centre Acanthes” – corocznych sesji edukacyjnych dla młodych kompozytorów i wykonawców, odbywających się kolejno w Konserwatorium w Aix-en-Provence (1977–1986), w Chartreuse de Villeneuve-lez-Avignon (1987–2003), a następnie w Arsenale w Metz (2004–2011) – zaprosił do udziału w nich szereg czołowych postaci muzyki współczesnej: (Karlheinz Stockhausen, Iannis Xenakis, György Ligeti, Henri Dutilleux, Witold Lutosławski, Mauricio Kagel, Pierre Henry, Luciano Berio, Olivier Messiaen, Pierre Boulez, Luigi Nono, Tōru Takemitsu, Elliott Carter, Sofia Gubaidulina, Helmut Lachenmann, György Kurtág, Péter Eötvös, Wolfgang Rihm). W Radio France w latach 1991–1997 stworzył i kierował Festiwalem Présences.

Bardzo zaangażowany w dziedzinę konkursów muzycznych, Claude Samuel stworzył i kierował Konkursem im. Oliviera Messiaena dla pianistów wykonujących muzykę współczesną (1977–2007) oraz Konkursem wiolonczelistów im. Rostropowicza (1977–2009). W latach 1990–2014 Samuel kierował „Concours de la Ville de Paris” (konkurs fletowy im. Jean-Pierre’a Rampala, konkurs trąbkowy im. Maurice’a André, konkurs jazzowy na fortepian im. Martiala Solala oraz konkurs lutniczy i smyczkowy im. Étienne’a Vatelota).

Źródło: Artykuł „Claude Samuel” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.