Lamberto Bava (Lamberto Bava)

Lamberto Bava (Lamberto Bava) - , Pierwszy asystent reżysera, Asystent reżysera, Scenariusz, Reżyser, Drugi asystent reżysera, Scenarzysta, Nowela filmowa, Producent, Montażysta, Twórca znany z pracy przy tego typu projektach: «Danger: Diabolik» (1968), «Diabolik» (1968), «Rabid Dogs» (1995), «Cani arrabbiati» (1995), «A Bay of Blood» (1971),

Lamberto Bava urodził się w Rzymie we Włoszech i był pierwszym przedstawicielem trzeciego pokolenia włoskich filmowców. Jego dziadek, Eugenio Bava (1886–1966), był operatorem i artystą efektów optycznych w początkach włoskiego kina niemego. Jego ojciec, Mario Bava (1914–1980), był legendarnym operatorem, projektantem efektów specjalnych i reżyserem. Lamberto wszedł w świat kina jako osobisty asystent ojca, zaczynając od filmu „Planeta wampirów” (1965). Stopniowo zdobywał doświadczenie u boku ojca, który mianował go asystentem reżysera w większości swoich kolejnych produkcji. Był nawet współautorem scenariusza do filmu „Shock” (1977), ostatniego pełnometrażowego dzieła Mario; ze względu na zły stan zdrowia podczas zdjęć, Mario często udawał chorobę, aby Lamberto mógł – bez oficjalnych napisów – wyreżyserować kilka scen i zdobyć dalsze doświadczenie.

Zarówno Lamberto, jak i Mario wyreżyserowali telewizyjny dramat „I giochi del diavolo: La Venere d'Ille” (1979). Obaj pracowali przy horrorze Dario Argento „Inferno” (1980), dla którego Mario zaprojektował niektóre kolorowe elementy scenografii, w tym podwodną salę balową, i stworzył wszystkie wizualne efekty specjalne, podczas gdy Lamberto pełnił funkcję asystenta reżysera Argento. Pod koniec 1979 roku Lamberto zadebiutował jako samodzielny reżyser filmem „Macabre” (1980), pełnym napięcia dramatem z elementami horroru, luźno opartym na incydencie z 1977 roku w Nowym Orleanie, dotyczącym kobiety, która trzymała odciętą głowę swojego kochanka w zamrażarce. Według Lamberto projekt rozpoczął się przypadkiem, gdy producent Pupi Avati zaproponował mu reżyserię oraz napisanie scenariusza; cały proces pisania i kręcenia zajął zaledwie sześć tygodni. „Macabre” miał premierę we Włoszech w lutym 1980 roku i zebrał mieszane recenzje, ale przyniósł mu uznanie w oczach ojca. Zaledwie dwa miesiące później Mario Bava zmarł, co zamknęło pewną erę we włoskiej kinematografii.

„Macabre” nie stał się hitem kasowym, w związku z czym Lamberto powrócił do pracy jako asystent reżysera. Ponownie współpracował z Dario Argento w 1982 roku przy filmie „Tenebre” (1982). W 1983 roku Lamberto otrzymał możliwość wyreżyserowania kolejnego filmu pt. „A Blade in the Dark” (1983) – brutalnego thrillera z zagadką, nakręconego w zaledwie trzy tygodnie przy niskim budżecie i niemal w całości w domu zaprzyjaźnionego producenta. Następnie wyreżyserował kino akcji „Blastfighter” (1984), kręcone w stanie Georgia, a zaraz po nim thriller „Devil Fish” (1984), przypominający „Szczęki” (1975), nakręcony na Florydzie. W obu tych produkcjach Lamberto był jedynie reżyserem wynajętym i nie miał wpływu na scenariusz ani stronę produkcyjną. W tym ostatnim filmie posłużył się pseudonimem „John Old Jr.”, co było hołdem dla jego ojca, Mario, który często używał pseudonimu „John M. Old”. Największy sukces komercyjny odniósł do tej pory filmem „Demoni” (1985), wyprodukowanym przez Dario Argento, współnapisanym przez Dardano Sacchettiego i nakręconym w Berlinie Zachodnim. Międzynarodowy sukces tego filmu pozwolił mu współpisać, wyprodukować i wyreżyserować kontynuację, „Demoni 2” (1986). Lamberto powrócił do thrillerów z gatunku giallo w filmie „Delirium” (1987).

Pod koniec lat 80. kino włoskie zaczęło podupadać. Lamberto, podobnie jak większość swoich kolegów, zwrócił się ku tworzeniu filmów dla włoskiej telewizji. Wyreżyserował również remake filmu swojego ojca „Czarna niedziela” (1960) pod tytułem „La maschera del demonio” (1990).

Obecnie Lamberto Bava nadal dzieli swój czas między pracę telewizyjną a nieliczne filmy, przyznając, że inspiracją pozostaje dla niego zmarły ojciec, Mario.

Najważniejsze dzieła Lamberto Bava (Lamberto Bava)

Cała filmografia Lamberto Bava (Lamberto Bava)