(Edwin S. Porter)

Edwin Stanton Porter był amerykańskim pionierem kina, najbardziej znanym jako producent, reżyser, kierownik studia i operator filmowy współpracujący z Edison Manufacturing Company i Famous Players Film Company. Pod wpływem zarówno szkoły brightońskiej, jak i filmów fabularnych Georges'a Mélièsa, Porter stworzył ważne krótkometrażowe filmy, takie jak "Życie amerykańskiego strażaka" (1903) i "Wielki napad na pociąg" (1903). W tych filmach pomógł opracować nowoczesną koncepcję montażu ciągłości, torując drogę D.W. Griffithowi, który rozwinął odkrycie Portera, że jednostką struktury filmu jest ujęcie, a nie scena. Porter, próbując oprzeć się nowemu systemowi przemysłowemu, który narodził się wraz z popularnością nickelodeonów, odszedł z Edison w 1909 roku, aby założyć własną firmę produkcyjną, którą ostatecznie sprzedał w 1912 roku.

Porter pozostaje zagadkową postacią w historii kinematografii. Choć jego znaczenie jako reżysera "Wielkiego napadu na pociąg" i innych innowacyjnych wczesnych filmów jest niezaprzeczalne, rzadko powtarzał innowację po jej udanym wykorzystaniu, nigdy nie rozwinął spójnego stylu reżyserskiego i w późniejszych latach nie protestował, gdy inni na nowo odkrywali jego techniki i przypisywali je sobie. Był skromnym, cichym i ostrożnym człowiekiem, który czuł się nieswojo pracując z sławnymi gwiazdami, które reżyserował począwszy od 1912 roku.

Wyreżyserował cztery filmy, które zostały wybrane przez Bibliotekę Kongresu do National Film Registry ze względu na ich znaczenie "kulturowe, historyczne lub estetyczne": "Życie amerykańskiego strażaka" (1903), "Wielki napad na pociąg" (1903), "Sen maniaka od sera" (1906) i "Tess z Kraju Burz" (1914).